Η Φωλιά

Υπόθεση

Μέσα στων 80ς. Ο ικανότατος χρηματιστής Ρόρι μετακομίζει με την οικογένεια του από τη Νέα Υόρκη στο Λονδίνο, στοχεύοντας να εκμεταλλευτεί την οικονομική άνθηση. Η πραγματικότητα όμως θα είναι πολύ διαφορετική.

Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας αποτυχίας

Ο χαρακτήρας του Ρόρι, που υποδύεται με τσαγανό και ζήλο ο Τζουντ Λο, δεν έχει τίποτα θετικό. Είναι ένας φιγουρατζής γιάπης, με ταλέντο στο να πλασάρει επικερδείς ιδέες στα αφεντικά του. Το μεγαλύτερο χάρισμα του είναι να πουλάει τα πάντα: από φύκια για μεταξωτές κορδέλες μέχρι τον εαυτό του. Δύσκολα μπορεί ένας τέτοιος τύπος να πάει καλά στη ζωή του κι ακόμη πιο δύσκολο να μπορέσει να μας κάνει να τον συμπαθήσουμε.

Από αυτή τη δυσοίωνη για το φιλμ συνθήκη- ένα φιλμ που δεν ευστοχεί στην ταύτιση του θεατή με τους ήρωες είναι συνήθως ένα καταδικασμένο φιλμ – πιάνουμε το νήμα της ιστορίας του ζευγαριού από την ανάποδη. Ευτυχώς για το σκηνοθέτη του «Martha Marcy May Marlene» (τι υπέροχο ντεμπούτο για τον Ντάρκιν) υπάρχει και ο χαρακτήρας της Αλι. Την αμερικανίδα σύζυγο του βρετανού χρηματιστή υποδύεται με μια εσωτερική, υπαρξιακή αυταπάρνηση η Κάριν Κουν, που ψάχνει να βρει την διέξοδο της ελευθερίας στην παγίδα που έπεσε.

Όχι πως δεν έχει μερίδιο της ευθύνης για την κατάσταση που βρίσκεται αλλά τουλάχιστον έχει την αποφασιστικότητα να αναμετρηθεί με τα λάθη της. Ο Ντάρκιν στη «Φωλιά» περιγράφει γλαφυρά και με υπόγεια ένταση την παγίδα που η Άλι και ο Ρόρι έστησαν στους εαυτούς τους. Τα λάθη τους ίσως να μην είχαν τόση σημασία αν δεν επηρέαζαν και τις ζωές των ανήλικων παιδιών τους. Εδώ το δράμα γιγαντώνεται – ίσως όχι και τόσο διακριτικά- με κάποιες διεξοδικές συζητήσεις (κορυφαία αυτή του Ρόρι με τον οδηγό ταξί) που αποκαλύπτουν το χρονικό της αποτυχίας ενός γάμου που ξεκίνησε με όλες τις συνθήκες υπέρ του για να καταλήξει σε ένα ψυχρό σπίτι και σε μια σκηνή γεύματος όπου δεν μιλάει κανείς.