Ιστορία ενός σκύλου που τον έλεγαν πιστό, του Λουίς Σεπούλβεδα στο θέατρο Άλφα-Ληναίος-Φωτίου

O Kώστας Γάκης σκηνοθετεί και διασκευάζει για το θέατρο το αριστούργημα του Λουίς Σεπούλβεδα «Ιστορία ενός σκύλου που τον έλεγαν πιστό». Μετά την παγκόσμια πρεμιέρα του έργου στο Asian Cultural Center της Νότιας Κορέας, το Σεπτέμβριο του 2019 ήρθε η στιγμή της παρθενικής παρουσίασής του στην Αθήνα στο θέατρο Άλφα/Ληναίος – Φωτίου, ως φόρος τιμής στον αδικοχαμένο στη μάχη με τον κορονοϊό αγωνιστή συγγραφέα και σε κάθε αγωνιζόμενο άνθρωπο.

Ένα θεατρικό έργο που η καρδιά του χτυπάει δυνατά για τα αρχαία δάση του πλανήτη και για τις φυλές που ζουν ακόμα σε αυτά. Ζουν σε αρμονία με τη Μάνα Γη κι όσα απλόχερα μας δίνει, όσο και να τη κακομεταχειριζόμαστε.

Ένα έργο – φόρος τιμής στον αδικοχαμένο στη μάχη με τον κορωνοϊό αγωνιστή συγγραφέα Λούις Σεπούλβεδα και σε κάθε αγωνιζόμενο άνθρωπο.

Ένα έργο τραγικά επίκαιρο μετά τις πρόσφατες τεράστιες φωτιές στον Αμαζόνιο. Επίκαιρο όμως και με τον τρόπο που η κυβέρνηση της Βραζιλίας μεταχειρίζεται τους αυτόχθονες του Αμαζονίου.

Η παράσταση μας μεταφέρει στη φυλή των Mapuche, των «Ανθρώπων της Γης», των ιθαγενών της Νότιας Χιλής. Οι Mapuche εκδιώχθηκαν βίαια από τις εστίες τους από τις μεγάλες εταιρείες υλοτομίας. Αυτές καταστρέφουν τους τελευταίους πνεύμονες του πλανήτη και σβήνουν βίαια τη μνήμη και την αρχαία γνώση των φυλών του κόσμου.

Στη θεατρική διασκευή του έργου λοιπόν μια φυλή «Ανθρώπων της Γης» καταλαμβάνει τη σκηνή του θεάτρου Άλφα/Ληναίος-Φωτίου. Με  πολυφωνικά τραγούδια, έντονη τελετουργική σωματικότητα,  μύθους και θρύλους αλλά και αγωνιώδη κραυγή προβάλουν το δίκαιο του αγώνα τους.

Tο στοιχείο της βίας, του διωγμού, του άδικου ξεριζωμού, του σπαραγμού εναλλάσσεται με τις ποιότητες των Mapuche που μας κάνουν ακόμα να χαμογελάμε: Ευγνωμοσύνη. Γενναιοδωρία. Αγάπη για τη γη. Αλληλεγγύη. Οργανική σχέση με τη μνήμη και την αρχαία κληρονομιά.

Ο Κώστας Γάκης, κάτοχος του βραβείου Δημήτρης Χορν, σε έναν συγκλονιστικό μονόλογο, δανείζεται τη φωνή ενός σκύλου αλλά και του ίδιου του συγγραφέα για να μας μιλήσει για όλα αυτά που μας καίνε, για τη σχέση δυνάστη που διατηρούμε με τη Μάνα Γη αλλά και για όλη εκείνη τη γλύκα που μας δίνουν τα διδάγματα των φυλών του κόσμου για μια οργανική σχέση με τη φύση.