Οταν έγινα πλούσιος
Ισπανική κωμωδία που έσπασε ταμεία στην ιβηρική χώρα ξεπερνώντας το όριο των δύο εκατομμυρίων θεατών σε λίγες βδομάδες.
Υπόθεση
Ο Σάντι βρίσκεται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση καθώς βρίσκεται στα πρόθυρα του χωρισμού με την γυναίκα του (με την οποία είναι ακόμη ερωτευμένος) ενώ επιπλέον δεν έχει δουλειά και αναγκάζεται να κοιμάται στο βαν του. Όμως η τύχη του χαμογελά ανέλπιστα όταν κερδίζει στο λαχείο 25 εκατομμύρια ευρώ!
Ωδή στον νεοπλουτισμό
Δεν είμαστε βέβαιοι ότι ο περίφημος χρυσός κανόνας της επιτυχίας ενός φιλμ περνάει μέσα από την πολυπόθητη ταύτιση του θεατή με κάποιον εκ των πρωταγωνιστών του εν λόγω φιλμ. Αν δεχτούμε όμως ότι ισχύει κάτι τέτοιο και κρίνοντας από την πρωτοφανή απήχηση του φιλμ «Οταν έγινα πλούσιος», τότε οι φίλοι μας οι ισπανοί έχουν σοβαρό πρόβλημα. Κι αυτό γιατί, πολύ απλά, ο ήρωας, οι φίλοι του αλλά και όσοι τους συναναστρέφονται στο φιλμ είναι σχεδόν όλοι κρετίνοι. Ή έστω αντιπαθείς. Θα μου πείτε, εντάξει μην είσαι και τόσο αυστηρός, μια απλή κωμωδία είναι.
Αν το δούμε υπό αυτήν την σκοπιά λοιπόν, το φιλμ είναι όντως μια μέτρια και κακόγουστη κωμωδία κατηγορίας φτερού που εξαντλείται σε χοντράδες τύπου «επίδειξη νεοπλουτισμού» ή «απόδειξη ανδρισμού» με ελάχιστα πετυχημένα αστεία. Τα όσα όμως συμβολίζει η ιστορία του Σάντι είναι η βασική ραχοκοκαλιά ενός φιλμ που ποντάρει στο κλίμα της εποχής (η ισπανική κρίση ως φόντο) και στην πονηρή κριτική που έχει ως στόχο τους κακομαθημένους και ψωνισμένους νεόπλουτους, για να περάσει κάποιες απόψεις που δεν είναι μόνο συζητήσιμες αλλά και κατάπτυστες.
