Καπόνε

Υπόθεση

Οι τελευταίες μέρες ενός βαριά άρρωστου Αλ Καπόνε που τις περνά στην έπαυλη του στο Μαϊάμι δίπλα στην οικογένεια του και με τους πράκτορες του FBIνα παρακολουθούν τις κινήσεις του υποψιαζόμενοι πως όλο αυτό είναι ένα στημένο κόλπο από πλευράς του μαφιόζου για να αρπάξει μια κρυμμένη λεία αξίας 10 εκατομμυρίων δολαρίων.

Μύθος και πραγματικότητα

Η εξωπραγματική ιστορία του «Νονού του Σικάγο» έχει μεταφερθεί ούτε αυτούσια ούτε αποσπασματικά δεκάδες φορές στην μικρή και την μεγάλη οθόνη με πιο σημαντικές εκείνες που το ρόλο του Καπόνε κρατούσαν ο Ντε Νίρο (το 1987 στους «Αδιάφθορους» του Ντε Πάλμα), ο Μπεν Γκαζάρα (στο φιλμ του ΣτιβΚάρβερ το 1956) κι ο ΡοντΣτάιγκερ, στο φιλμ του Γουίλσον το 1959. Η επιλογή του Τομ Χάρντι για να υποδυθεί τον Καπόνε στα τελευταία του είναι μια αποστολή υψηλού ρίσκου, σχεδόν αψυχολόγητη. Το γιατί το καταλαβαίνει κάποιος από τις πρώτες σκηνές. Χτυπημένος από ένα βαρύ εγκεφαλικό, ο Καπόνε δεν έχει σχεδόν καμία επαφή με το περιβάλλον του. Ελάχιστες λέξεις – πιο σωστά κραυγές- που βγάζουν νόημα, κινήσεις σπασμωδικές, υγρά που αφήνει το σώμα στις πιο ακατάλληλες σκηνές.

Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του φιλμ είναι ο τρόπος που το παρελθόν επανέρχεται στη ζωή του Καπόνε σαν να παρακολουθούμε σαιξπηρική τραγωδία. Κάποιες δυνατές λυρικές σκηνές πλευράς σκηνοθέτη (ο Τζος Τρανκ του «Fantasticfour»), η επικοινωνία με τους νεκρούς, το κομμάτι της συνειδητοποίησης πως όλη του τη ζωή ήταν μια σφαγή. Δεν φτάνουν όμως όλα αυτά συμπεριλαμβανομένης της απελπισμένης ερμηνείας του Χάρντι (οι πιο καλές στιγμές του μόνο όταν παίζει με το βλέμμα) για να γίνει το φιλμ «Καπόνε» πραγματικά ξεχωριστό.