«All the Pretty Little Horses»: Η ταινία του Μιχάλη Κωνσταντάτου διαγωνίζεται στο Φεστιβάλ του Σεράγεβο

Το Σεράγεβο θα είναι ο επόμενος σταθμός του «All the Pretty Little Horses» (Μικρά όμορφα άλογα), της νέας μεγάλου μήκους ταινίας του Μιχάλη Κωνσταντάτου. Λίγες μέρες μετά την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Σαγκάης, η ταινία θα συνεχίσει την πορεία της στο περίοπτο διαγωνιστικό τμήμα της 26^ης έκδοσης του Φεστιβάλ του Σεράγεβο, που θα πραγματοποιηθεί από τις 14 έως τις 21 Αυγούστου, συνδυάζοντας φυσικές και online προβολές, σε ένα υβριδικό -λόγω Covid- μοντέλο που αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον από την κινηματογραφική κοινότητα.

Εφτά χρόνια μετά το βραβευμένο ντεμπούτο του «Luton», ο Μιχάλης Κωνσταντάτος επιστρέφει με μια ατμοσφαιρική ιστορία αγάπης που πατάει πάνω στο είδος του ψυχολογικού θρίλερ (και το αντίστροφο) για να μιλήσει «για όσα δε λέγονται, αλλά καταλαβαίνουμε ότι υπάρχουν. Όσα δεν πρόκειται ποτέ να ειπωθούν αλλά βρίσκονται πάντα εκεί για όποιον θέλει να τα δει».

Μέσα από την ιστορία ενός παντρεμένου ζευγαριού σε μια κρίσιμη καμπή της κοινής του πορείας, το «All the Pretty Little Horses» είναι μια ταινία για μεγάλες προσδοκίες και ματαιώσεις, για τις βίαιες αλλαγές  και τις ταυτότητες που αυτές επαναπροσδιορίζουν, τους μύχιους φόβους μας και τη βαθιά λαχτάρα για συντροφικότητα και αποδοχή.

Η ταινία, με πρωταγωνιστές τη Γιώτα Αργυροπούλου και το Δημήτρη Λάλο, είναι μια συμπαραγωγή μεταξύ Ελλάδας (Horsefly Productions, ΕΡΤ), Βελγίου (A Private View) και Γερμανίας (Massah Film), με την υποστήριξη των: Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, Eurimages,  Εθνικό Κέντρο Οπτικοακουστικών Μέσων & Επικοινωνίας,  The Belgian Federal Government’s Tax Shelter Programme και Creative Europe Programme – Media.

Μετά από μία απότομη αλλαγή στη ζωή τους, η Αλίκη και ο Πέτρος βρίσκουν εφήμερο καταφύγιο σε μια μικρή παραθαλάσσια επαρχιακή πόλη μαζί με τον μικρό τους γιο, Παναγιώτη. Και οι δύο έχουν βρει προσωρινές δουλειές, μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου να επιστρέψουν γρήγορα και μόνιμα στην Αθήνα. Η Αλίκη όμως αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι το σχέδιο τους δεν λειτουργεί ή ακόμα χειρότερα ότι μπορεί καν να μην υπάρχει. Ο Πέτρος αντιλαμβάνεται την συναισθηματική απομάκρυνσή της ως μια σιωπηρή αποδοκιμασία για αυτά που δεν μπορεί να προσφέρει. Η απόσταση ανάμεσά τους μεγαλώνει επικίνδυνα κι οι δυο τους κινδυνεύουν να παγιδευτούν σε έναν ιστό από ψέματα που οι ίδιοι έφτιαξαν.

Τι άνθρωποι γινόμαστε όταν καλούμαστε να αλλάξουμε; Οι βίαιες αλλαγές, ο τρόπος που συμβαίνουν και o αντίκτυπος τους, είναι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος μου. Διάφορες συνθήκες μας ωθούν πολλές φορές σε νέες άγνωστες καταστάσεις, συνήθως απρόθυμα αλλά και αναπόφευκτα, μπορεί να κληθούμε να αφήσουμε το σπίτι μας, τη χώρα μας, να μείνουμε χωρίς δουλειά, χωρίς οικονομική ευχέρεια, χωρίς κάποιον που αγαπάμε. Διαθέτουμε άραγε τις απαραίτητες δεξιότητες για να αντιμετωπίσουμε μια εντελώς άγνωστη πραγματικότητα; Και πώς τελικά την διαχειριζόμαστε;

Στο «All The Pretty Little Horses», οι ήρωες αναζητούν νέα ταυτότητα. Η πορεία τους προς αυτή μοιάζει σχεδόν με ενός είδους υπαρξιακό θρίλερ, το οποίο δεν βασίζεται στο παραδοσιακό ερώτημα του «ποιος είναι ο δολοφόνος;», αλλά εστιάζει στην τρομακτική, άγνωστη πραγματικότητα των ανθρώπων, σε μια αντιπαράθεση με τον εαυτό τους και πώς τελικά είναι ικανοί να αντιμετωπίσουν την αλήθεια τους – ή όχι.

Η ταινία όμως αφορά έντονα και τη συντροφικότητα. Η ιστορία ξεκινά ακριβώς στο σημείο που οι ήρωες έχουν σχεδόν εξαντλήσει την υπομονή και τα ψυχικά τους αποθέματα. Μέσα από αντίθετες ψυχικές κατευθύνσεις, το ζευγάρι καλείται να ανακαλύψει τι τους κρατά μαζί, να ανακαλύψει αν διαθέτει κάτι πιο πολύτιμο από όλα αυτά που νιώθουν ότι έχουν χάσει.  Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η απόφαση να μείνουν μαζί ή όχι γίνεται μια μάχη που πρέπει να κερδίσουν.