Ρουά Ματ

Υπόθεση

Αναγκασμένος να εγκαταλείψει τη χώρα του, το Μπαγκλαντές, ο 8χρονος σκακιστής Φαχίμ φτάνει στο Παρίσι με τον πατέρα του. Καθώς η αίτησή τους για άσυλο απορρίπτεται και θεωρούνται πλέον λαθρομετανάστες, βρίσκονται ένα βήμα πριν από την απέλαση. Με αφορμή ένα τυχαίο περιστατικό, ο Φαχίμ, γνωρίζει έναν προπονητή σκακιού που αναλαμβάνει να του διδάξει τα μυστικά του παιχνιδιού.

Συγκίνηση σε ματ αποχρώσεις

Από τη στιγμή που η αληθινή ιστορία του σκακιστή Φαχίντ Μοχάμαντ αποφασίστηκε να μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη, ήταν βέβαιο ότι το δραματικό στοιχείο της δεν μπορούσε να αποφευχθεί. Όμως στην βιογραφική ταινία του Πιερ-Φρανσούα Μαρτίν-Λαβάλ «Ρουά ματ» το ζητούμενο είναι να ισορροπεί το γέλιο με το κλάμα όσο γίνεται περισσότερο. Το ευτύχημα είναι πως οι ελιγμοί ανάμεσα σε κωμωδία και δράμα είναι συνεχείς και αρκετά πετυχημένοι. Πάντως απουσιάζει η περισσότερο σύνθετη και πολύπλοκη ματιά πάνω στην οδύσσεια του μικρού ήρωα που ίσως να έκανε το φιλμ πραγματικά ξεχωριστό. Η τάση προς την feelgood διάθεση μοιάζει να καθορίζει τον τρόπο γραφής του έργου, οι χαρακτήρες του πιτσιρικά και του γάλλου προπονητή  Σιλβάν (το αληθινό του όνομα είναι Ξαβιέ Παρμεντιέ) που υποδύεται ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ αλληλοσυμπληρώνονται ιδανικά και η χαμηλών τόνων ανθρώπινη ιστορία γίνεται σχεδόν ανώδυνη. Όσο παράξενο κι αν είναι κάτι τέτοιο.