550, του Σταμάτη Πακάκη στο Faust

Τι μπορεί να συμβεί αν αρχίσουμε να παρατηρούμε και να αποκωδικοποιούμε τα ερεθίσματα που λαμβάνουμε στα μέσα μαζικής μεταφοράς; Τι μπορεί να συμβεί εάν δούμε πίσω από τις συμπεριφορές των διπλανών μας; Τι θα γίνει αν μπορέσουμε να μπούμε ελάχιστα στη θέση τους;

Ένα λεωφορείο,  το «550» (Π. Φάληρο-Κηφισιά), γίνεται το μέσο για να εκφράσει ο καθένας μας, αυτό που φέρει από το σπίτι του. Ενδοοικογενειακή βία, εθισμοί, ομοφοβία, ρατσισμός, σεξισμός, χονδροφοβία, σχολικός εκφοβισμός… όλα μπορούν να εμφανιστούν σε μία καθημερινή διαδρομή του «550». Μέσα από τις πιο κωμικές καταστάσεις μπορούμε να δούμε το μωσαϊκό της κοινωνίας μας.

Το «550» είναι μια κοινωνική κωμωδία που προέκυψε ως ανάγκη παρουσίασης της πραγματικότητας που βιώνω ως επιβάτης του συγκεκριμένου λεωφορείου. Αρχή ήταν τα δημοσιεύματά μου στα social media, σχολιάζοντας με αιχμηρό χιούμορ, τα όσα έβλεπα στα μέσα μαζικής μεταφοράς και κυρίως στο 550 το οποίο χρησιμοποιώ καθημερινά.

Το «550» είναι ένα θεατρικό έργο με χορογραφίες και τραγούδια. Επιβάτες του, κυρίως οκτώ ήρωες που ο καθένας μέσα από κωμικά γεγονότα μας παρουσιάζει τον δικό του σκοτεινό κόσμο. Παρουσιάζονται αστεία περιστατικά, που έχουμε όλοι μας συναντήσει, μέχρι τραγικά ξεσπάσματα κρυφών φοβιών.

Σημαντική παρουσία στην παράσταση έχει  ο Αόρατος Ροζ Μονόκερος και ό,τι αυτός συμβολίζει. Επιβάτες του «550» είναι: ο αφηγητής, η αναρχική φοιτήτρια, η οροθετική  σκιτσογράφος, ο παρενδυτικός, ο εθνικιστής ψυκτικός, η θεούσα, η πληθωρική ηθοποιός και ο “μαϊντανός”. Ο καθένας ζει ένα προσωπικό δράμα, εξάλλου το πρόβλημα μας είναι το σημαντικότερο για τον μικρόκοσμό μας.

Στόχος του έργου: Να έρθουμε αντιμέτωποι με κωμικοτραγικά γεγονότα που συμβαίνουν καθημερινά δίπλα μας και συνήθως τα προσπερνάμε…