Και μετά χορέψαμε
Αισθησιακό ερωτικό δράμα με όχημα το χορό για την αναμέτρηση του παλιού με το νέο και φόντο την συντηρητική γεωργιανή κοινωνία.
Υπόθεση
Ο Μεράμπ χορεύει από μικρή ηλικία στην Εθνική Ακαδημία Χορού, και μαζί με την παρτενέρ του Μαίρη, είναι πολύ κοντά στο να πάρουν την πολυπόθητη θέση στην Εθνική Ομάδα Χορού. Oλα όμως ανατρέπονται όταν μπαίνει στη ζωή τους ο χαρισματικός και ιδιόρρυθμος Ηρακλής. Οι επιθυμίες του Μεράμπ θα τον ωθήσουν να αμφισβητήσει το συντηρητικό κοινωνικό περιβάλλον του, και να τα ρισκάρει όλα.
Χορεύοντας στο σκοτάδι
Τολμηρή ιστορία ερωτικού πάθους αλλά και ισχυρής καλλιτεχνικής δοκιμασίας με μερικές καθηωτικές χορογραφίες που πηγαινοέρχονται μεταξύ του πειθαρχημένου κλασικού μπαλέτου και της ανεξέλεγκτης χορευτικής ορμής (θαυμάσιες οι σκηνές όπου ο ήρωας εκτονώνει όλη την ένταση αλλά και οργή του όποτε βγαίνει έξω για να διασκεδάσει) σε μια ταινία που αποτελεί την επίσημη πρόταση της Σουηδίας για το ξενόγλωσσο όσκαρ. Το επίκαιρο και γενναίο φιλμ «Και μετά χορέψαμε» καταφέρνει ακόμη να είναι εξίσου αποτελεσματικό, όταν αναπτύσσει τον καίριο προβληματισμό του γύρω από την περιγραφή του κοινωνικο-πολιτικού περιβάλλοντος.
Εκτός της ταπεινής καταγωγής και το δύσκολο βιοπορισμό του Μεράμπ ο οποίος δουλεύει ως σερβιτόρος για να τα βγάλει πέρα και να βοηθήσει την φτωχή οικογένεια του, μεγάλη αξία έχει η απεικόνιση του αυστηρού καλλιτεχνικού μικρόκοσμου της Γεωργίας: στην αρχική σεκάνς του φιλμ ακούμε το δάσκαλο χορού να λέει στους μαθητές ότι «οι γεωργιανοί χοροί δεν έχουν ερωτισμό»! Η συνέχεια είναι κάπως αναμενόμενη όταν ο Ηρακλής μπαίνει στη ζωή του Μεράμπ και εκείνος βιώνει μια συναρπαστική σε όλα τα επίπεδα (ψυχολογικά, σωματικά, πνευματικά) εμπειρία που θα τον κάνει να αναρωτηθεί ποιο είναι το νόημα σε ότι κάνει. Κάπως έτσι θα οδηγηθεί στην προσωπική του επανάσταση όπου η ενστικτώδης απόλαυση της ζωής θα υπερκεράσει κάθε τι άλλο.
