Ο προδότης
Προσθήκη ως αγαπημένη πηγήΗ βιογραφία του σισιλιάνου Τομάσο Μπουσέτα, μέλους της Κόζα Νόστρα που έσπασε τον «όρκο της σιωπής» είναι μια συναρπαστική ταινία που ήταν υποψήφια για το Χρυσό Φοίνικα.
Υπόθεση
Ο Τομάσο Μπουσέτα ήταν ο πρώτος άνθρωπος της Μαφίας που τόλμησε να σπάσει την ομερτά. Οι πληροφορίες που έδωσε στον δικαστή Φαλκόνε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’80 οδήγησαν σε μια επεισοδιακή εξαετή δίκη που οδήγησε στην φυλακή δεκάδες υψηλόβαθμα στελέχη της μαφιόζικης οργάνωσης.
«Δικαστή Φαλκόνε πρέπει να αποφασίσουμε ποιος θα πεθάνει πρώτος, εσύ ή εγώ;»
Στα 80 του ο φημισμένος Μάρκο Μπελόκιο ( «Γροθιές στην Τσέπη», «Ο διάβολος στο κορμί της», «Το χαμόγελο της μητέρας μου») έρχεται να δώσει μια πλήρη εικόνα της μαφίας μέσω της πραγματικής ιστορίας του Τομάσο Μπουσέτα, πρωτοπαλίκαρο της Κόζα Νόστρα του Παλέρμου, που στις αρχές των 80ς είδε ότι η ζωή του κινδύνευε και αποφάσισε να «μιλήσει» στις αρχές. Το φιλμ είναι κομμένο στα τρία: το πρώτο μέρος παρουσιάζει την φυγή του Μπουσέτα στη Βραζιλία και τη σύλληψη του από τις αρχές, στο δεύτερο είναι οι συνομιλίες του με τον δικαστή Φαλκόνε και οι επεισοδιακές δίκες που ακολούθησαν και στο τρίτο μέρος παρακολουθούμε τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Ο Μπελόκιο εντυπωσιάζει με τη διαύγεια και τη φρεσκάδα της ματιάς του σε ένα χιλιοειπωμένο θέμα. Η γραφή του, νευρώδης και παθιασμένη, δεν αρκείται στην τυπική καταγραφή των σημαντικότερων στάσεων στη ζωή του Μπουσέτα αλλά προβαίνει ουκ ολίγες φορές σε μια ευφάνταστη ανατροπή της πραγματικότητας με στιγμιότυπα που πηγαινοέρχονται μεταξύ του γελοίου (η σκηνή με τον Τζούλιο Αντρεότι που δοκιμάζει με τα εσώρουχα τα κοστούμια του στο ράφτη της Μαφίας) και του τραγικού (οι θάνατοι των παιδιών του «Προδότη», η δολοφονία του Φαλκόνε).
Η μόνη ένσταση που μπορεί να αναπτύσσει κάποιος αφορά στην αντιμετώπιση του Μπουσέτα. Παρά την προσπάθεια αποστασιοποίησης, ο Μπελόκιο μερικές φορές αδυνατεί να κρύψει την συμπάθεια του για τον κεντρικό χαρακτήρα του – σπουδαία η ερμηνεία του Πιερφρανσέσκο Φαβίνο- που παρουσιάζεται σαν ένα συνειδητοποιημένος και σοφός ηγέτης που επέλεξε να μείνει στη σκιά των πραγμάτων επειδή «λάτρευε τις γυναίκες περισσότερο από την εξουσία» και ήθελε να τον βρει ο θάνατος σε βαθιά γεράματα στον ύπνο του.
