Ντιέγκο Μαραντόνα

Υπόθεση

Στις 5 Ιουλίου 1984 ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα έφτασε στη Νάπολι ως η πλέον πολυδάπανη μεταγραφή στην παγκόσμια ποδοσφαιρική ιστορία. Τα επόμενα επτά χρόνια κατέκτησε όχι απλώς σχεδόν τα πάντα σε επίπεδο τίτλων και διακρίσεων αλλά και το πέρασμα στη σφαίρα των ζωντανών μύθων.

Ο θεός του ποδοσφαίρου

Το απόλυτο είδωλο του σύγχρονου ποδοσφαίρου έζησε μια σχεδόν μυθιστορηματική ζωή που ξεκίνησε από τα φτωχικά χρόνια στην χειρότερη συνοικία του Μπουένος Άιρες όπου ζούσε με τους γονείς και τις τέσσερις αδελφές του και έφτασε στην απόλυτη καταξίωση πριν οδηγηθεί σε μια φρενήρη πτώση όπου αναδείχτηκε ο αυτοκαταστροφικός χαρακτήρας του. Το φιλμ του Ασίφ Καπάντια έχει δύο σημαντικές αρετές. Πρώτα από όλα διαθέτει ένα αυθεντικό υλικό που δεν έχει ξαναδεί το φως της δημοσιότητας (κυρίως δίνεται έμφαση στην άποψη του προσωπικού γυμναστή του για χρόνια που όπως λέει χαρακτηριστικά «με τον Ντιέγκο θα πήγαινα μέχρι την άκρη του κόσμου αλλά με τον Μαραντόνα δεν θα έκανα ούτε βήμα»).

Το δεύτερο κρίσιμο στοιχείο είναι η αφηγηματική υπογράμμιση του δίπολου άνοδος/παρακμή στην πολυτάραχη ζωή του ποδοσφαιριστή που αγαπήθηκε και μισήθηκε όσο κανείς άλλος. Ταυτόχρονα ο Καπάντια εμπλουτίζει φυσικά τις εικόνες του με μερικά μαγικά του κοντόχοντρου παιχταρά με το 10 στην πλάτη, δίνοντας έτσι στους μη ποδοσφαιρόφιλους δείγματα του τι θαύματα μπορούσε να κάνει με το αριστερό του ο θεός της μπάλας. Για όσους όμως ξέρουν από πρώτο χέρι ποιος είναι ο Μαραντόνα, ίσως έχουν κάποιο παράπονο αφού πολλά από όσα «αποκαλύπτει» η ταινία, τους είναι ήδη γνωστά.