Οροσειρά των ονείρων
Κλείσιμο της τριλογίας περί μνήμης και Χιλής από τον ΠατρίσιοΓκουσμάν μετά από τα «Μαργαριταρένιο κουμπί» και «Νοσταλγώντας το φως».
Υπόθεση
Ο ΠατρίσιοΓκουσμάν προσανατολίζει αυτή τη φορά τη suigeneris ματιά του στην Κορδιλιέρα, την χαρακτηριστική οροσειρά των Χιλιανών Άνδεων και ενώνει τα ψηφιδωτά της παιδικής του ηλικίας με την βία που γεννήθηκε από τη δικτατορία του Πινοσέτ, βασιζόμενος σε συγκλονιστικά ντοκουμέντα.
Ανατρέχοντας το παρελθόν
Με το γνωστό κατευναστικό του λόγο ο Γκουσμάν κινηματογραφεί εικόνες απέραντης φυσικής ομορφιάς παράλληλα με στιγμιότυπα απάνθρωπης βίας. Η κάτασπρη επιβλητική Οροσειρά μοιάζει σαν Θεός που ορίζει τις μοίρες των κατοίκων της πολύπαθους χώρας. Μια εικοσαετή χούντα έρχεται να προστεθεί στην αλυσίδα αίματος που ξεκίνησαν με τις σφαγές των ιθαγενών στο βραβευμένο με Αργυρή Άρκτο «Μαργαριταρένιο Κουμπί» (2015). Εδώ ο δημιουργός που απουσιάζει εδώ και 40 χρόνια από την πατρίδα του («αλλά μόνο για εκείνη μιλάω αφού και οι καμιά 20αριά ταινίες που έκανα στο διάστημα αυτή είναι αφιερωμένες στη Χιλή»)χρησιμοποιεί ως σημείο αναφοράς ένα ακόμα χαρακτηριστικό φυσικό γνώρισμα της Χιλής. Η «Οροσειρά των ονείρων» είναι ένα νοσταλγικό γράμμα και μαζί μια πονεμένη ιστορία για ένα τόπο που ελάχιστα πλέον αναγνωρίζει αλλά παραμένει το σημείο αφετηρίας της ζωής και φυσικά της τόσο σπάνιας καριέρας του κορυφαίου εκπρόσωπου του ποιητικού και του πολιτικού σινεμά τεκμηρίωσης της Λατινικής Αμερικής.
