Η κομπίνα

Υπόθεση

Η Τζόσεφιν Τσέστερφιλντ είναι η κομψή κοσμοπολίτισσα –αρπακτικό που ξαφρίζει τις περιουσίες ευκατάστατων αντρών. Στο δρόμο της θα βρεθεί η Πένι Ραστ, η οποία ειδικεύεται σε αυτοσχέδιες μικροκομπίνες χωρίς  ιδιαίτερες φιλοδοξίες. Αν και θα μπορούσαν να συνεργαστούν στις απάτες οι δύο γυναίκες, τελικά βάζουν στοίχημα για το ποια θα καταφέρει να κλέψει την καρδιά ενός άπειρου στα ερωτικά νεαρού δισεκατομμυριούχου.

Δυο-δυο, τα κορίτσια δυο-δυο

Ο Μάρλον Μπράντο και ο Ντέιβιντ Νίβεν στο «Bedtime Story» του 1964 εξαπατούσαν αφελείς πλούσιες. Στο παραγωγής 1988 «Απατεώνες και Τζέντλεμεν» του Φρανκ Οζ οι Μάικλ Κέιν και Στιβ Μάρτιν το δίδυμο των ανταγωνιστών κομπιναδόρων μεταφέρθηκε στην Κυανή Ακτή, χώρος δράσης και της «Κομπίνας» όπου τα δύο πανούργα θηλυκά ανταγωνίζονται στο ποια είναι καλύτερη στο ξάφρισμα των αφελών θυμάτων τους. Η ίδια ιδέα λοιπόν (των Σαπίρο και Χένινγκ) αναπαράγεται από το 1964 μέχρι σήμερα και το μόνο που έχει αλλάξει είναι το φύλο των πρωταγωνιστών. Τότε οι άντρες έκαναν τα κουμάντα τους σε βάρος των γυναικών αλλά σήμερα εκείνες μοιάζει να παίρνουν την εκδίκηση τους.

Η ταινία του τηλεοπτικού Κρις Αντισον («Veep») πατάει σε στέρεα κωμικά εδάφη αλλά της λείπει η φρεσκάδα και η μοντέρνα ματιά, παρότι σε επίπεδο ερμηνευτών η Αν Χάθαγουεϊ και η Ρέμπελ Γουίλσον είναι απόλυτα ταιριαστές μέσα στις εξόφθαλμες αντιθέσεις τους. Υπάρχουν 2-3 σκηνές που βγάζουν γέλιο αλλά μέχρι εκεί καθώς η έλλειψη τόλμης και η αναπαραγωγή σκετς που θυμίζουν ξαναζεσταμένο φαγητό δεν γίνεται να περάσουν απαρατήρητα. Αν πάντως δεν έχετε δει κανένα από τα δύο φιλμ που προηγήθηκαν της «Κομπίνας» ίσως και να περάσετε καλά. Ειδικά αν δεν σας χαλάει το χοντροκομμένο χιούμορ της Γουίλσον.