Ma

Η Σου Αν, μια φαινομενικά άκακη και μοναχική γυναίκα που ζει ήσυχα στην πόλη του Οχάιο. Οταν η έφηβη Μάγκι της ζητάει να αγοράσει αλκοόλ για εκείνη και την παρέα της, η Σου Αν βρίσκει την ευκαιρία να κάνει… νέους φίλους. Ετσι, λοιπόν, παραχωρεί στα παιδιά το υπόγειο του σπιτιού της για να διασκεδάσουν, ώστε να είναι ασφαλή και να μη χρειαστεί να οδηγήσουν στην επιστροφή υπό την επήρεια του αλκοόλ. Όμως στη συμφωνία υπάρχουν και κάποιοι κανόνες: Ένα από τα παιδιά πρέπει να παραμείνει νηφάλιο. Δεν πρέπει να βλασφημούν. Δεν πρέπει να ανέβουν στον επάνω όροφο. Και επιβάλλεται να την φωνάζουν «Ma».

Από τις σπάνιες και ευχάριστες εκπλήξεις που ένα θρίλερ χωρίς ιδιαίτερες περγαμηνές πετυχαίνει να κάνει τη διαφορά και να μας κεντρίσει το ενδιαφέρον. Χάρη στη φοβερή πρωταγωνίστρια του με την οποία ο Τέιτ Τέιλορ έχει συνεργαστεί ξανά στις «Υπηρέτριες» (το φιλμ που χάρισε το μοναδικό μέχρι στιγμής Όσκαρ στην καριέρα της Σπένσερ) το σασπένς και η ατμόσφαιρα χτίζονται γύρω από τον χαρακτήρα της Σου Αν, που είναι τρομακτική χωρίς να κάνει και πολλά.

Με ένα βλέμμα της, μια ανεπαίσθητη κίνηση ή ένα φυσιολογικό ξέσπασμα (η σκηνή στο μαγαζί περιποίησης νυχιών) που μπορεί να βγάλει μέχρι και γέλιο, η Σπένσερ γεμίζει την ταινία με ότι κι αν κάνει. Η μοναχική γυναίκα που εργάζεται στο κτηνιατρείο της περιοχής και κουβαλά 2-3 μυστικά που κανείς δεν φαντάζεται είναι η τυπική περίπτωση του ανθρώπου που περνά απαρατήρητος στους γύρω του.

Όμως η τύχη τα φέρνει έτσι ώστε ένα απλό συμβάν θα φέρει τις οδυνηρές μνήμες από τα παλιά στην επιφάνεια και θα ξεκινήσει μια νοσηρή ιστορία όπου η λέξη εκδίκηση είναι λίγη για να περιγράψει το τι θα επακολουθήσει. Το σχολικό μπούλινγκ, οι κοινωνικές διακρίσεις που γίνονται αφόρητες για τους «κατώτερους» ή τους loser στο πλαίσιο της μικρής κωμόπολης, η ανάδειξη της προσωπικής ευτυχίας και επιτυχίας διαμέσου των μέσων μαζικής δικτύωσης και φυσικά ο διχασμός της σύγχρονης Αμερικής που ανέδειξε ακραία φαινόμενα ρατσισμού που εσφαλμένα θεωρήθηκαν ότι είχαν θαφτεί για τα καλά, είναι μερικά από τα θέματα που βάζει έξυπνα και εύστοχα στο καμβά του «Ma» ο Τέιλορ.

Μπορεί να μην ολοκληρώνει ιδανικά τις φιλότιμες προσπάθειες του αλλά οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι έχει τον τσαμπουκά να πει τα πράγματα με το (κυνικό) όνομα τους και ταυτόχρονα να μας ψυχαγωγήσει χωρίς να χάσουμε ούτε για μια στιγμή το ενδιαφέρον μας. Ε, δεν είναι λίγο αυτό.