Με άλλο πρόσωπο

Η υπόθεση

Ο Γιάτσεκ αγαπά τη heavy metal και το σκύλο του. Απολαμβάνει τη ζωή και συντηρεί τους γυμνασμένους μυς του δουλεύοντας σε εργοτάξιο- κοντά στο σημείο όπου ανεγείρεται το μεγαλύτερο άγαλμα του Ιησού στον κόσμο. Η ζωή του βγαίνει εκτός τροχιάς όταν ένα ατύχημα στη δουλειά τον παραμορφώνει. Ο Γιάτσεκ θα γίνει ο πρώτος άνθρωπος στη χώρα που κάνει μεταμόσχευση προσώπου. Μπορεί να έχει γίνει εθνικός ήρωας, αλλά ο ίδιος δεν αναγνωρίζει τον εαυτό του στον καθρέφτη. Το άγαλμα του Ιησού στο μεταξύ μεγαλώνει όλο και περισσότερο.

Ο Άνθρωπος- Ελέφαντας

Η ειρωνική ματιά της πολωνέζας Μαλγκορζάτα Σουμόφσκα έχει πολλούς αποδέκτες. Η σκηνοθέτιδα μετά από το επίσης βραβευμένο στη Μπερλινάλε «Cialo» προβαίνει σε μια πολυεπίπεδη ιλαροτραγωδία όπου το κωμικό και το δραματικό βρίσκονται δεμένα σαν να συνθέτουν ένα ιδιότυπο γόρδιο δεσμό. Η ιστορία του Γιάτσεκ δεν αφορά μόνο την περιπέτεια ενός νεαρού άντρα που χάνει ξαφνικά το πρόσωπο του, την ταυτότητα του. Το «Με άλλο πρόσωπο» μιλά ουσιαστικά για το άλλο πρόσωπο των υπολοίπων που παραδομένοι σαν πρόβατα σε ένα κοπάδι απαράβατης ομοιότητας, αδυνατούν να δεχτούν το διαφορετικό ή ξένο στους κόλπους τους.

Η ευφυία της νεαρής δημιουργού είναι πως εμπλουτίζει την αφήγηση της με στοιχεία σκληρού ρεαλισμού αλλά και ατόφιας ποίησης. Η φαντασία δεν απαγορεύεται στο δράμα που βιώνει ο Γιάτσεκ. Αντιθέτως ουκ ολίγες φορές του δίνει τη δύναμη για να ξαναθυμηθεί ποιος πραγματικά είναι. Ο ασυμβίβαστος, αυθεντικός και τρελαμένος χεβιμεταλάς που σιχαίνεται κάθε είδους κομφορμισμού και αποκαλύπτει την οδυνηρή (για τους υπολοίπους) αλήθεια που κρύβεται κάτω από κάθε ψεύτικη επιφάνεια καθωσπρεπισμού και ευδαιμονίας. Φυσικά από το αιχμηρό σχόλιο της Σουμόφσκα δεν γλυτώνουν οι αρχιερείς του κακού για την κατρακύλα της πολωνικής κοινωνίας: οι πολιτικοί, η Εκκλησία, τα μίντια.