Τα δύο πρόσωπα του νόμου

Eνας παλιομοδίτης αστυνομικός και ο κυνικός συνεργάτης του τίθενται σε διαθεσιμότητα όταν ένα βίντεο που βγαίνει στη δημοσιότητα καταδεικνύει τις σκληρές μεθόδους καταστολής που ακολουθούν.

Γυρισμένο σε σκοτεινούς τόνους, μελαγχολικό και άκρως αντιηρωικό, το  νέο φιλμ του μουσικού, συγγραφέα και σκηνοθέτη Σ. Κρεγκ Ζάλερ επιχειρεί να εντάξει στην πλοκή ενός τυπικού αστυνομικού φιλμ, την προσπάθεια κάθαρσης και απολύτρωσης ενός βετεράνου αστυνομικού. Ο χαρακτήρας του Γκίμπσον με το που χάνει την αστυνομική του ταυτότητα σε συνδυασμό με κάποια άλυτα οικογενειακά ζητήματα (η κόρη του παρενοχλείται από άλλα παιδιά στη νέα κακόφημη γειτονιά που μετακόμισαν ενώ το οικονομικό αγκάθι είναι πάντα κρίσιμο πρόβλημα) συνειδητοποιεί την αποτυχία μιας ζωής.

Όπως χαρακτηριστικά λέει «δεν είμαι παρά ένας 60άρης άνεργος πολίτης που δεν κατάφερε τίποτα στη ζωή του επειδή κυρίως δεν ξέρω να παίζω πολιτικά παιχνίδια». Σκληρές αλήθειες, στρωτή αφήγηση, άψογη σκιαγράφηση χαρακτήρων και διάλογοι που είναι «όλα τα λεφτά» αλλά και ένα πολύ συζητήσιμο κομμάτι που αφορά στην μετατροπή των δύο αδικημένων αστυνομικών σε κακοποιούς και το οποίο φλερτάρει έντονα με μια αμφίσημη (φασίζουσα;) ιδεολογία.