Σκιά

Ένας σκληρός σφετεριστής του Θρόνου. Ο νόμιμος βασιλιάς που έχει απομακρυνθεί με τη βία από την πατρίδα του. Ένας αρχιστράτηγος που δεν επιθυμεί μόνο να κερδίσει τη μάχη. Οι γυναίκες του παλατιού που αγωνίζονται να βρουν τη θέση τους σε έναν κόσμο που δεν έχει χώρο για εκείνες. Και τέλος, ένας κοινός θνητός γύρω από τον οποίο στροβιλίζονται οι αδυσώπητες δυνάμεις της ιστορίας.

Ο σκηνοθέτης Ζανγκ Γιμού διασκευάζει την ιστορία των Τριών Βασιλείων της Κίνας στην επική περιπέτεια «Σκιά» που έρχεται σαν συνέχεια της προ διετίας ταινίας του «Το Σινικό Τείχος». Συνδυασμός ιστορικού έπους και ταινίας πολεμικών τεχνών η «Σκιά» έχει τη φιλοδοξία να είναι πιο σημαντική από μια ανάλαφρη περιπέτεια της σειράς.

Σε γενικές γραμμές τα καταφέρνει αν και το άγχος του σκηνοθέτη να φτιάξει μια «σοβαρή» επική περιπέτεια με στοιχεία τραγωδίας τον καταβάλλει μερικές φορές. Η ταινία είναι άνιση καθώς στα βαρετά στιγμιότυπα και το υπερβολικό παίξιμο των ηθοποιών, η αφήγηση του Γιμού δεν έχει τις κατάλληλες λύσεις. Αντίθετα, όταν η δράση αποκτά το πάνω χέρι, οι υπέροχες χορογραφίες μαγεύουν.

Ειδικά στην τελική σεκάνς μάχης, όπου το γκρίζο χρώμα των πανοπλιών ανακατεύεται με το κόκκινο του αίματος κάτω από το νερό της βροχής και τις σιδερένιες ομπρέλες να αναδεικνύονται σε όπλα μαζικού ολέθρου, ο Γιμού κυριολεκτικά μεγαλουργεί.