Όταν ο Βάγκνερ συνάντησε τις ντομάτες

Σε ένα χωριό του θεσσαλικού κάμπου που αργοπεθαίνει, δύο ξαδέλφια και πέντε γυναίκες, αποφασίζουν να κάνουν μια νέα αρχή. Με λίγη βοήθεια από τη μουσική του Βάγκνερ που παίζουν στα χωράφια και τις ιστορίες που διηγούνται για να πάρουν κουράγιο, επιχειρούν να διεισδύσουν στην παγκόσμια αγορά με τη βιολογική καλλιέργεια ενός παλιού σπόρου ντομάτας.

Πρωτοτυπία, χιούμορ, κέφι, ανθρωπιά, τρυφερότητα, μα πάνω από όλα η δυναμική μουσική του Βάγκνερ που κάνει τις ντομάτες να κοκκινίζουν από ντροπή! Είναι τόσο διασκεδαστικά τρυφερό και γουστόζικο το ντοκιμαντέρ «Οταν ο Βάγκνερ Συνάντησε τις Ντομάτες» που δύσκολα μπορεί να του αντισταθεί κανείς. Η Οικονόμου έχει βρει τη μυστική συνταγή για να κάνει ένα λιτό και ανθρώπινο φιλμ, που μέσα από μια απλή σύμβαση (η καλλιέργεια της ντομάτας από μια χούφτα απλών ανθρώπων) κατορθώνει να μιλήσει σχεδόν για όλα: από την εγκατάλειψη της υπαίθρου, τις αλλαγές στις συνήθειες των αγροτών και τις εναλλακτικές μεθόδους καλλιέργειας και… μάρκετινγκ – απολαυστικά τα κόλπα που σκαρφίζονται οι «επιχειρηματίες» για να πλασάρουν το προϊόν τους στη διεθνή αγορά- μέχρι τα πραγματικά σημαντικά ζητήματα της ζωής.

Σαν τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση, την αξία της επικοινωνίας, τη σημασία του να κυνηγάς το όνειρο με όλη τη ψυχή σου, την ευεργετική δύναμη του χιούμορ και της αισιοδοξίας. Το αφοπλιστικό ντοκιμαντέρ «Οταν ο Βάγκνερ Συνάντησε τις Ντομάτες» που έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο πρόσφατο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου και απέσπασε το βραβείο Κριτικών Κινηματογράφου Fipresci στο 21 ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, είναι σοφά βαλμένο μέσα στην εποχή της κρίσης αλλά δεν μιλάει μόνο για αυτήν. Κυρίως αναζητά το μυστικό της ίδιας της ζωής και τα απρόβλεπτα συμβάντα που χρωματίζουν την καθημερινότητα με τις πιο σουρεαλιστικές εικόνες. Μην σας φανεί παράξενο τούτο. Είναι το ίδιο παράδοξο όπως κι ο τίτλος του φιλμ. Και ταυτόχρονο τόσο αυθεντικό όσο δεν φαντάζεστε…