Χιουμοριστικές, δραματικές, κυνικές, αποστομωτικές, φευγάτες, σοφές, ιστορικές ή απλώς σουρεαλιστικές άφησαν ηχηρό μήνυμα σε όσους αποδέκτες τις «έπιασαν». Ας θυμηθούμε κάποιες από αυτές, ενώ όπως θα παρατηρήσετε οι περισσότερες έχουν πολύ σωστά την γυναίκα στο επίκεντρο. Η εποχή, όχι απλώς επιτρέπει κάτι τέτοιο, αλλά σχεδόν το απαιτεί.
«Ποιοι είναι αυτοί;» – «Μια φοιτητική μπάντα που παίζει κάτι παράξενα.», (“Bohemian Rhapsody”).
«Οι παρανοϊκές μανάδες είναι χειρότερες από τους φυτοφάγους», (“Γιατρέ μου κερατωθήκαμε”).
«Ενοχή είναι ο φόβος για τον άγνωστο εαυτό μας», (“Βασικός Υποπτος”).
«Αν θες να ουρλιάξεις, νομίζω ότι αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή», (“Το Σπίτι που Έχτισε ο Τζακ”).
«Ποιος θέλει να φέρει παιδιά σε αυτό τον άθλιο τόπο;», (“Η Τζούλιετ, Γυμνή”).
«Όντως χρειάζονται τρεις πατεράδες για να γεννηθεί μια τόσο σπουδαία γυναίκα», (“Mamma Mia! Here We Go Again”).
«Είμαι σαν τη ΣΤΑΖΙ. Θυμάμαι τα πάντα», (“Ιστορίες Αγάπης που δεν Ανήκουν σ’ Αυτόν τον Κόσμο”).
«Τι είμαστε αν δεν μπορούμε να τα προστατεύσουμε;», (“Ένα ήσυχο μέρος”).
«Πάντα βάζετε δίπλα σε κάθε πρόταση τη λέξη “κβαντική”;», (“Ο Ant-Man και η Σφήκα”).
«Ίσως μια μέρα να αλλάξεις το γούστο σου. – Ίσως να μου αρέσει το γούστο μου.», (“Αόρατη κλωστή”).
«Το να είσαι απαθής στον ανθρώπινο πόνο είναι επικίνδυνο. Είναι σημαντικό να διατηρήσουμε την ανθρωπιά μας », (“Ανθρώπινη ροή”).
«Ό,τι και να σου πουν, εμείς οι γυναίκες είμαστε πάντα μόνες», (“Ρόμα”).
«-Τι θα γίνει αν δεν δημοσιεύσουμε; – Θα χάσουμε. Η χώρα θα χάσει», (“The Post: Απαγορευμένα Μυστικά”).
«Μερικά από τα μεγαλύτερα μυαλά της χώρας βρίσκονται εδώ αλλά δεν ξέρουν πως να κατουρούν», (“Η μορφή του νερού”).
«Δεν συζητάς με μια τίγρη ενώ το κεφάλι σου είναι στο στόμα της», (“Η πιο σκοτεινή ώρα”).
«Αν ήσουν πιο υπεύθυνη μητέρα ο εγγονός μου θα ζούσε ακόμη», (“Μαζί ή τίποτα”).
«Είμαι μητέρα. Φυσικά και είμαι μαζοχίστρια», (“Fortunata: Η ασυμβίβαστη”).
«Η δεκαετία των 20 είναι φοβερή αλλά τα 30 εμφανίζονται σαν σκουπιδιάρικο στις 5 το πρωί», (“Tully: Τα Παιδιά είναι Ευτυχία;”).
«Οι επιλογές μου με έκαναν αυτό που είμαι και δεν μετανιώνω για τίποτα»/(“Μαίρη Σέλλεϋ”).
«Κάποιος έπρεπε να του πει να τα παρατήσει όσο κέρδιζε», (“Ο Κύριος και το Όπλο”).
