Οι Κληρονόμοι

Η Τσέλα και η Τσικίτα, δύο ευκατάστατες γυναίκες στην Ασουνσιόν της Παραγουάης, συμβιώνουν για πάνω από 30 χρόνια. Όταν η οικονομική τους κατάσταση δυσχεραίνει αρχίζουν να πουλάνε κάποια αντικείμενα αξίας αλλά η Τσικίτα οδηγείται στη φυλακή λόγω οικονομικής απάτης και χρεών. Η Τσέλα αναγκάζεται να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα και καταλήγει να κάνει την οδηγό για μια παρέα ηλικιωμένων και πλούσιων κυριών ώσπου γνωρίζει την αρκετά νεότερή της Άντζι που της κεντρίζει το ενδιαφέρον.

Πληθώρα βραβείων για την ιδιαίτερη ταινία από την Παραγουάη – εκτός της Χρυσής Αθηνάς απέσπασε τρία βραβεία στη Μπερλινάλε (Αργυρή Άρκτος γυναικείας ερμηνείας- Αργυρή Άρκτος Alfred Bauer κινηματογραφικής πρωτοπορίας και το βραβείο της FIPRESCI)- που συνδυάζει το ιδιαίτερο ερωτικό δράμα (το λεσβιακό ντουέτο προχωρημένης ηλικίας δεν είναι κάτι που βλέπουμε συχνά στη μεγάλη οθόνη) με τον αιχμηρό κοινωνικοπολιτικό σχολιασμό.

Η συνέπεια της γραφής, το τρυφερό πορτρέτο της κεντρικής ηρωίδας, η καθημερινή τριβή που αποτυπώνεται με ιλαροτραγικές αποχρώσεις και η ρεαλιστική απόδοση του λατινοαμερικανικού πάθους καθιστούν τους «Κληρονόμους» του πρωτοεμφανιζόμενου Μαρσέλο Μαρτινέσι κάτι περισσότερο από ένα κινηματογραφικό αξιοπερίεργο.

Το μοναδικό ελάττωμα της ταινίας είναι πως ο σκηνοθέτης της σε μεγάλο βαθμό αυτοπεριορίζεται, προσπαθώντας να συνενώσει την queer διάσταση του κεντρικού θέματος με το άνοιγμα σε ένα πιο ετερόκλητο κοινό. Το αποτέλεσμα είναι η αναπαράσταση μιας πραγματικότητας που πατάει σε πολλούς, διαφορετικούς μεταξύ τους κόσμους τους οποίους ο Μαρτινέσι αντιμετωπίζει σαν ένα και αυτοτελή, και η απομάκρυνση από τον πρωταρχικό του στόχο που δεν είναι άλλος από την υπενθύμιση της αξίας του σεξ, της συντροφικότητας και κυρίως, την ανάγκη για την προσωπική επανάσταση όταν η ζωή δείχνει να μας προσπερνά.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης