Ευρώπη, το όνειρο

Η ψύχραιμη, ανθρώπινη αλλά και τρυφερή ματιά των Αννέτα Παπαθανασίου και Άγγελου Κοβότσου θέλει να απεικονίσει όσο πιο διεξοδικά γίνεται το μεγαλύτερο πρόβλημα της εποχής, το μεταναστευτικό και σε γενικές γραμμές τα καταφέρνει.

Η επιτυχία του σκηνοθετικού διδύμου να κερδίσει την εμπιστοσύνη των παιδιών αυτών καθώς – και της οικογένειας του αγοριού από την Πάτρα- δεν εξαργυρώνεται σε φτηνά κόλπα που σκοπό έχουν να εντυπωσιάσουν το θεατή για το «κατόρθωμα» τους. Μπορεί οι κλειστές πόρτες και τα παράθυρα να ανοίγουν αλλά το ζητούμενο για τους συνσκηνοθέτες είναι να ανιχνευτούν οι λύσεις, να ρίξουν τις γέφυρες προς το δρόμο που θα ακολουθήσουν τα παιδιά αυτά στην αναζήτηση της προσωπικής ευτυχίας. Άλλοτε το πετυχαίνουν με απλότητα και συνέπεια, άλλοτε διστάζουν κι εκείνοι (όπως οι ήρωες τους) να φτάσουν το μαχαίρι μέχρι το κόκαλο.

Σε γενικές γραμμές πάντως η ιστορία αξίζει να αφηγηθεί παρότι κάποιες σκληρές καταστάσεις με την αναπόφευκτη συγκίνηση δεν αποφεύγονται. Στο τέλος η πικρή διαπίστωση για το απάνθρωπο πρόσωπο της σύγχρονης Ευρώπης δίνει και τη σφραγίδα της στο φιλμ που ξεκινά με τις καλύτερες προθέσεις αλλά λυγίζει από την συνειδητοποίηση της σκληρής αλήθειας.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης