Κάποτε ένας πυροβολισμός του Γιάννη Παπάζογλου στο Θέατρο ΕΝ-Α

Ένας πυροβολισμός. Κάποτε ένα έγκλημα. Ο εραστής είχε δολοφονήσει το σύζυγο. Η αρχή του νήματος. Xρόνια μετά. Η αποφυλάκιση του φονιά. Η συνάντηση με τη γυναίκα. Λεηλατημένοι κι οι δυο απ’ το χρόνο. Με τις ενοχές να τους πολιορκούν. Βουλιάζουν στην προσωπική τους έρημο. Θραύσματα μνήμης. Αναζήτηση του χαμένου πάθους. Σανίδα σωτηρίας ο έρωτας μες στα ερείπια που τους περιβάλλουν. Μια αινιγματική γριά καταφθάνει απ’ το μέλλον. Διάσπαρτες εικόνες έχουν στοιχειώσει το μυαλό της. Πασχίζει να συνθέσει το παζλ. Εμφανίζεται και το κοκκινοπούλι. Η μετενσάρκωση του αδικοσκοτωμένου. Επιζητά απεγνωσμένα εκδίκηση. Την τιμωρία των ενόχων. Ο γιός επιστρέφει απ’ το ταξίδι. Αντιμέτωπος με την κρυμμένη αλήθεια. Οδηγεί τα πρόσωπα στην τελική λύση. Στην κάθαρση. Ψυχολογικό θρίλερ με κινηματογραφική δομή που ανιχνεύει τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης ύπαρξης.

«Η απόλυτη μονάδα περιέχει όλες τις αρετές, ιδιότητες και δυνατότητες. Αγάπη – Σοφία θεία κατηγορήματα, θήλυ και άρρεν, μητέρα και πατέρας του γίγνεσθαι δίνουν γένεση στην αιώνια αγάπη. Στο κοσμικό μας επίπεδο η αγάπη προσωποποιείται στη γυναίκα και η σοφία στον άνδρα, όμως κι οι δύο αρχές δημιουργούν τον άνθρωπο, τον έρωτα συνυπάρχοντας στην ανθρώπινη φύση εν πλήρη αρμονία. Η πάλη του καλού και κακού, το πέπλο της λήθης που σκεπάζει τη μνήμη του ανθρώπου δημιουργούν την εναντιότητα με αποτέλεσμα τη θλίψη, τον πόνο, τη διαίρεση. Κι όλα αυτά γιατί; Γιατί τις πλάνες ο άνθρωπος τις αναζητά έξω από αυτόν, όμως αυτός είναι που τις πιστεύει και τις προσωποποιεί με τις πράξεις του. Στις ανθρώπινες κοινωνίες το ένα φύλο καταπιέζει και φυλακίζει το άλλο με αποτέλεσμα μια ανθρωπότητα δεσμευμένη στην αθλιότητα. Όταν η γυναίκα αποκτήσει την αληθινή της θέση η ανθρωπότητα θα ελευθερωθεί γιατί μόνο η αγάπη αποκαλύπτει στον άνθρωπο το σκοπό της υπάρξεως του επί της γης».