Ξένος Ανταποκριτής

Ο δημοσιογράφος Τζόνι Τζόουνς στέλνεται στην Ευρώπη για να παρακολουθήσει από κοντά τις προσπάθειες ενός οργανισμού για την ειρήνη στην Ευρώπη. Επικεφαλής του οργανισμού είναι ένας αινιγματικός άντρας που κρύβει την πραγματική του ταυτότητα (είναι πράκτορας του εχθρού) και φυσικά τα σχέδια του που οδηγούν στη δολοφονία ενός ειρηνιστή πολιτικού.

Παρά τον προπαγανδιστικό και κάπως αφελή χαρακτήρα του σεναρίου (ο ήρωας παράλληλα με την προσπάθεια του να κερδίσει την καρδιά της αγνής, πατριώτισσας κόρης του κατασκόπου, καλείται να αποτρέψει την καταστροφική συνωμοσία) η ταινία είναι μια από τις πιο πρωτοποριακές τεχνικά ταινίες του Χίτσκοκ ο οποίος εδώ έχει την οικονομική ευχέρεια ώστε να προβεί σε μερικές τολμηρές κινηματογραφήσεις, όπως αυτή της πτώσης του αεροπλάνου στη θάλασσα.

Επιπλέον ο βρετανός δημιουργός, βασιζόμενος στα πολιτικά απομνημονεύματα του Βίνσετ Σιάαν προβαίνει σε μια εμπνευσμένη σύνθεση της κατασκοπικής περιπέτειας, του πολιτικού θρίλερ και του αισθηματικού δράματος με τρομερή χρήση του σασπένς. Κάπως έτσι, η ταινία έφτασε απόλυτα φυσιολογικά στις 6 οσκαρικές υποψηφιότητες, μεταξύ των οποίων και εκείνη της καλύτερης ταινίας, αλλά ο Χίτσκοκ έχασε από τον… εαυτό του και την «Rebecca», ενώ το βραβείο σκηνοθεσίας κέρδισε ο Τζον Φορντ για τα «Σταφύλια της οργής».

Κωνσταντίνος Καϊμάκης