Αφιέρωμα στον Λόρκα στον κήπο του Μουσείου Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών

Παρότι πέρασαν 82 χρόνια από την τόσο άγρια δολοφονία του, το έργο του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα παραμένει αειθαλές και ανθεκτικό στο χρόνο, δεν έπαψε να διαβάζεται, να τραγουδιέται και να αγαπιέται από όλες τις γενιές στη χώρα μας.

Το ελληνικό κοινό άλλωστε, παρέλαβε το έργο του Λόρκα, μεταφρασμένο από λογοτέχνες και πνευματικούς δημιουργούς μείζονος βαρύτητας για τα ελληνικά γράμματα (ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Νίκος Γκάτσος, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, η Τζένη Μαστοράκη, ο Σωτήρης Τριβιζάς, μετέφρασαν έργα και ποιήματά του). Ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Σταύρος Ξαρχάκος, ο Μάνος Λοΐζος, ο Χρήστος Λεοντής, ο Γιάννης Γλέζος, ο Νίκος Κυπουργός, ο Δημήτρης Μαραμής μελοποίησαν μεταφρασμένους στίχους του. Τραγουδήθηκε δε από σπουδαίους ερμηνευτές. Με λίγα λόγια ο Λόρκα είχε ισχυρούς πρεσβευτές στην Ελλάδα, που περιφρούρησαν την ιδιαίτερη παρουσία του.

«Τα μάγια της πεταλούδας» είναι μια μουσική παράσταση – αναφορά στην ιστορία της σχέσης της χώρας μας με τον Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα. Ο Παρασκευάς Καρασούλος, ο οποίος υπογράφει την καλλιτεχνική επιμέλεια της παράστασης, συγκέντρωσε μελοποιημένα ποιήματα του Λόρκα, από κύκλους και ενότητες που δεν έπαψαν ποτέ να τραγουδιούνται, τα οποία και θα ερμηνεύσουν τρεις νέοι ταλαντούχοι ερμηνευτές: ο Δημήτρης Βουτσάς, η Πολυξένη Καράκογλου και ο Βασίλης Κούρτης, ενώ ο Παντελής Καλογέρακης θα διαβάσει αποσπάσματα από θεατρικά και ποιητικά κείμενα. Ο συνθέτης Χρίστος Θεοδώρου έχει την ευθύνη της ενορχήστρωσης και της μουσικής επιμέλειας της εκδήλωσης.

Ένας φόρος τιμής των νέων καλλιτεχνών σε έναν ποιητή που θαύμασε και υποστήριξε τη νεότητα με τη ζωή και το έργο του: από το Ματωμένο γάμο του Μ. Χατζιδάκι, το Romancero Gitano του Μίκη Θεοδωράκη, τις μελοποιήσεις του Λεοντή και του Γλέζου, του Κυπουργού και του Λοΐζου έως τα Σονέτα του Σκοτεινού Έρωτα του Δημήτρη Μαραμή, ο όγκος και η σημαντικότητα των μελοποιήσεων της Λορκικής ποίησης στην Ελλάδα, αποδεικνύει πως για τους Έλληνες ο κορυφαίος Ισπανός ποιητής υπήρξε και συνεχίζει να λειτουργεί ως ένας οικείος μύθος.