Tomb Raider: Lara Croft
Όχι ακριβώς το reboot που ονειρεύονταν οι παραγωγοί της videogame ηρωίδας που έφτιαξε πριν από μια 20ετία σχεδόν (το 2001 η πρώτη ταινία) το μύθο της Αντζελίνα Τζολί.
Η νεαρή Λάρα Κροφτ αποφασίζει να βρει το νήμα της εξαφάνισης του πατέρα της και ταξιδεύει για ένα απομακρυσμένο νησί στην Ιαπωνία που μοιάζει να άφησε τα τελευταία ίχνη του.
Είναι όμορφη, καλή ηθοποιός, κάτοχος βραβείου όσκαρ κι ένα σύζυγο που λιγουρεύεται ο μισός και βάλε παγκόσμιος γυναικείος πληθυσμός. Πολλά τα κοινά για την σουηδέζα σταρ Αλίσια Βικάντερ με την προκάτοχο της αλλά τελικά οι μικρές, ανεπαίσθητες διαφορές κάνουν τη ζημιά.
Η ταινία είναι όπως ακριβώς όφειλε να είναι. Μπλοκμπαστεριά μοντέρνου Χόλιγουντ που θέλει να εξανθρωπίσει τους υπερφυσικούς ήρωες χτίζοντας τις περιπέτειες τους γύρω από το τρίπτυχο «εφέ-χιούμορ-δράση». Στη νέα επανεκκίνηση της Λάρα Κροφτ όμως (παρακολουθούμε τα νεανικά βήματα της διάσημης αρχαιολόγου στο Λονδίνο όπου εργάζεται ως απλή courier γυρνώντας την πλάτη στην αμύθητη περιουσία του πατέρα της), η ζημιά εντοπίζεται στον κεντρικό χαρακτήρα. Η Βικάντερ αποδεικνύεται λίγη, υπερβολικά λίγη για ένα ρόλο που η αποφασισμένη Τζολί έδινε όλη την εξωπραγματική φινέτσα του πλάσματος από άλλο κόσμο. Τον κόσμο του videogame όπου όλα είναι δυνατά και το ταξίδι για το Άγνωστο είναι ο μόνος προορισμός.
Καλογυρισμένο, εξωτικό και that’s it!
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
