Rockwave Festival Day 3: Evanescence & Gojira

Στη λίστα με τα αγαπημένα groups του ελληνικού κοινού πάντοτε θα υπάρχει ειδική αναφορά και υποσημείωση στους Evanescence. Το 1995 η Amy Lee μαζί με τον Ben Moody έμελλε να δημιουργήσει ένα από τα δημοφιλέστερα ροκ συγκροτήματα των 2000s. Έτσι λοιπόν στις 2 Ιουλίου 2017 το συγκρότημα από το Little Rock του Arkansas θα συναντήσει ξανά τους φανατικούς του οπαδούς στο TerraVibe Park, δίνοντας τον δικό τους τόνο στο Rockwave Festival. Η κυκλοφορία του Fallen το 2003 έστρεψε το βλέμμα της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας στoυς Evanescence την ώρα που το “Bring Me to Life” γινόταν το τραγούδι της γενιάς του. Βραβεία, εμφανίσεις μπροστά σε χιλιάδες κόσμου, ένα νέο rock icon στο πανέμορφο πρόσωπο της Amy Lee και το όνομα του γκρουπ μπαίνει με μεγάλα γράμματα στην rock εγκυκλοπαίδεια. Ακολούθησαν δυο ακόμη δίσκοι, οι: Open Door (2006) και ο ομότιτλος του συγκροτήματος (2011) με πολλά hits και εξαιρετική αποδοχή από fans και κριτικούς για να αποδείξουν πως οι Evanescence δεν ανήκουν στην κατηγορία των one-hit wonder συγκροτημάτων. Mέσα από τις σπαραξικάρδιες ερμηνείες και την αντισυμβατική περσόνα της Amy Lee, τις κοφτερές μελωδίες και την ονειρική ατμόσφαιρα των συνθέσεων οι Evanescence έγιναν ένα από τα πιο αγαπητά συγκροτήματα στην χώρα μας, επομένως το ραντεβού της 2ης Ιουλίου 2017 στο TerraVibe Park μόνο ως πολύ-αναμενόμενο μπορεί να χαρακτηριστεί.

Gojira

Στο ερώτημα ποια είναι η καλύτερη Metal μπάντα της εποχής μας οι Gojira, είναι ή πλέον συχνή απάντηση, απόλυτα δικαιολογημένα αν σκεφτεί πως το Magma που αποτελεί την τελευταία δισκογραφική προσπάθεια του γκρουπ είναι η επιτομή του μεστού ολοκληρωμένου σκληρού ήχου, κλείνοντας στα 44 λεπτά όλα όσα είναι οι εκ Γαλλίας ορμώμενοι Gojira! Πρόοδος, εξέλιξη, δαιδαλώδεις συνθέσεις, τιτάνια riffs μπασογραμμές από μπετόν, σαρδόνιοι στίχοι, αριστουργηματικό artwork & εμπνευσμένα clips συνθέτουν το ηχητικό σύμπαν των Gojira που μετρούν 6 δισκογραφικές προσπάθειες με πρώτη το Terra Incognita του 2001. Ακολούθησαν τα The Link (2003), From Mars to Sirius (2005) που γιγάντωσαν το όνομα τους στο Underground με τον τύπο να μιλά για το πιο ενδιαφέρον ακραίο Metal φαινόμενο της δεκαετίας του 2000. Το The Way of The Flesh ήταν σίγουρα ο δίσκος σημείο αναφοράς για τους Gojira, καθώς τύπος και οπαδοί υποκλίθηκαν εμπρός του με αποθεωτικά σχόλια. To L’enfant Sauvage του 2012, το άγριο παιδί τους για να μεταφράσουμε τον γαλλικό του τίτλο επακριβώς ήταν το πολυαναμενόμενο next step της πιο δημοφιλούς μπάντας του λεγόμενου ακραίου ήχου της γενιάς μας και χαιρετίστηκε ως ένα από τους σημαντικότερους δίσκους της δεκαετίας που διανύουμε. Φτάνουμε λοιπόν στο Magma του 2016, τον καλύτερο δίσκο της χρονιάς που έφυγε, ο οποίος ήρθε να απογειώσει το όνομα των Gojira. Θηριώδης ήχος, ανελέητο head banging ευγενική χορηγία της μηχανής παραγωγής riffs, του πνευματικού τέκνου των Joe και Mario Duplantier, Christian Andreu και Jean Michel Labadie.

Μαζί τους το βράδυ της Κυριακής θα έιναι και οι:

Flogging Molly

Η δημιουργικότητα, η ιδιαίτερη πρωτοτυπία στον ήχο και οι επιρροές από την παραδοσιακή ιρλανδική μουσική είναι μερικά από τα στοιχεία που κάνουν τους Flogging Molly να ξεχωρίζουν. Σχηματίστηκαν στο Los Angeles το 1997 και έκτοτε χρησιμοποιούν τη μουσική τους με σκοπό να εκφράσουν τις ανησυχίες τους για την οικονομική κατάσταση, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο κόσμος στην πατρίδα τους την Ιρλανδία και την εργατική τάξη. Το πρώτο άλμπουμ τους, Swagger, κυκλοφόρησε το 2000 ξεπερνώντας τις προσδοκίες όλων. Ακολούθησε το Drunken Lullabies το 2002 το οποίο και έγινε χρυσό, το Within a Mile from Home το 2004 και το Float το 2008, το μέχρι τότε πιο επιτυχημένο άλμπουμ της καριέρας τους. Οι Flogging Molly δεν προσαρμόστηκαν ποτέ στις απαιτήσεις της μουσικής βιομηχανίας. Αντιθέτως, πάντα ενδιαφέρονταν περισσότερο για τους θαυμαστές τους παρά την εμπορική επιτυχία και περισσότερο για τη μουσική τους παρά για την αναγνωρισιμότητα στην οποία εύκολα διακρίνει αυτή την αφοσίωση, την έμπνευση και το πάθος που τους χαρακτηρίζει.

Paradise Lost

Mε πάνω από εικοσιπέντε χρόνια στην πλάτη, οι προπάτορες του ατμοσφαιρικού death metal, είναι πλέον πολλά περισσότερα από προπάτορες του ατμοσφαιρικού death metal. Ηγέτες της βρετανικής σκηνής του σκληρού ήχου, από το Halifax ορμώμενοι οι Paradise Lost έμελλε να γίνουν ένα εκ των σημαντικότερων metal συγκροτημάτων από καταβολής του είδους. Τα Gothic/ Draconian Times/ Icon στέκονται μνημειώδη αριστουργήματα και απαραίτητες προσθήκες σε κάθε ενημερωμένη δισκοθήκη. Οι μελαγχολικές σπαραξικάρδιες μελωδίες του Greg Mackintosh μαζί με την χαρακτηριστική φωνή του Nick Holmes αποτελούν το σήμα κατατεθέν της μπάντας από το Halifax. Σκοτεινή ατμόσφαιρα που καθηλώνει, τραχύτητα, εμπνευσμένα riffs υποστηριζόμενα από τα αριστοτεχνικά ρυθμικά μέρη των Edmodson (μπάσο) και Erlandsson (drums) αποτελούν τα θεμέλια πάνω στα οποία στηρίζεται η καλλιτεχνική ελευθερία των Paradise Lost που δεν σταματούν να εξελίσσονται και να συγκλονίζουν σε κάθε τους δισκογραφική προσπάθεια.

Anathema

Η φημισμένη σκηνή του Liverpool μπορεί να περηφανεύεται και για την μπάντα των αδερφών Cavanagh που ξεκίνησαν το μουσικό τους ταξίδι το 1990 σαν Pagan Angel. Mαζί με τους My Dying Bride και τους Paradise Lost, ηγήθηκαν του ατμοσφαιρικού doom-death metal, κυκλοφορώντας μια σειρά εξαιρετικών δίσκων όπως τa Serenades, Silent Enigma και το αριστουργηματικό Alternative 4. Στο τέλος της δεκαετίας του 90 οι progressive rock αναφορές τους ήρθαν στην επιφάνεια, με το Judgement να αποτελεί τομή στην καριέρα τους και οδηγό για τη μουσική συνέχεια των Anathema που φτάνει μέχρι τον τελευταίο δίσκο που κυκλοφόρησε το βρετανικό συγκρότημα υπό τον τίτλο Distant Satellites. Όλα τα υπέροχα τραγούδια που έχουν αφήσει παρακαταθήκη στους οπαδούς τους εδώ και 25 χρόνια είναι το επιστέγασμα όλων όσων δουλεύουν οι Anathema στο μουσικό τους ταξίδι έως τώρα.

Epica

Οι αγαπημένοι του ελληνικού κοινού Epica επιστρέφουν στη χώρα μας στα πλαίσια του φετινού Rockwave Festival και υπόσχονται για μια ακόμη φορά μια μοναδική εμφάνιση γεμάτη συμφωνική metal και ξεχωριστές μελωδίες. Η Ολλανδικής καταγωγής μπάντα σχηματίστηκε το 2002. Μόλις έναν χρόνο μετά και έχοντας πλέον για βασικό όπλο τους τα δυναμικά φωνητικά της Simone Simons, κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους ολοκληρομένο δίσκο “The Phantom Agony”. Ακολούθησε το “Consign to Oblivion”, το οποίο αποτέλεσε και το album για το ξεκίνημα της ανοδικής τους πορείας και πέντε ακόμη δισκογραφικές δουλειές, με την τελευταία τους να αποτελεί το “The Holographic Principle” το Σεπτέμβρη του 2016, κομμάτια του οποίου θα ακούσουμε και για πρώτη φορά στη χώρα μας στο live.

Poem

Οι Poem είναι μια τετραμελής progressive rock/metal μπάντα με βάση τους την Αθήνα. Σχηματίστηκαν το 2006 από τον Γιώργο Προκοπίου, Kamil Kamieniecky και τον Γιώργο Αναγνώστου, το lineup άλλαξε κάποιες φορές μέσα στα χρόνια και τώρα αποτελείται από τους Γιώργο Προκοπίου (φωνή/κιθάρα), Laurence Bergström (κιθάρα), Στράτο Χάιδο (μπάσο) και Σταύρο Ρίγο (ντραμς). Με ποικιλία επιρροών και αγάπη προς τον πειραματισμό, οι Poem ξεκίνησαν τη μουσική τους περιπέτεια, ξεκαθαρίζοντας το προσωπικό τους στιλ από τα πρώτα κιόλας τραγούδια τους. Τα τέσσερα μέλη προέρχονται από διάφορα μουσικά background τα οποία φέρνουν στο στούνιο και τις πρόβες, δημιουργώντας μουσική την οποία κανείς από αυτούς δε θα μπορούσε να συνθέσει μόνος. Τους αρέσει να πειραματίζονται με διαφορετικούς ήχους και ρυθμούς και το να τζαμάρουν ελεύθερα αποτελεί μια λυτρωτική διαδικασία για το κάθε μέλος ξεχωριστά, αλλά και μια πολύ ενωτική διαδικασία για την μπάντα. Το Σεπτέμβρη του 2016, το συγκρότημα ανακοίνωσε τη δεύτερη ευρωπαϊκή περιοδεία του, αυτή τη φορά, σαν support act των ανερχόμενων αστέρων της progressive melodeath σκηνής, Persefone! Η περιοδεία αυτή θα πραγματοποιηθεί τον Απρίλη του 2017 (από 7/4 μέχρι 22/4) και θα μεταφέρει τη μπάντα σε ένα ταξίδι 15 ημερών μέσα σε μεγάλες πόλεις και στάδια σε όλη την Ευρώπη. Οι POEM είναι αδιαμφισβήτητα μια από τις καλύτερες και πλέον ποιοτικές metal μπάντες της χώρας.

Tardive Dyskinesia

Όσοι παρακολουθούν την prog metal σκηνή και όχι μόνο, γνωρίζουν πολύ καλά τους Tardive Dyskinesia. Από τις πρώτες μέρες τους ως Override, την κυκλοφορία του προφητικού ντεμπούτο full length album τους “Distorting Point of View”, την ευρωπαϊκή περιοδεία, τα packed gigs σε όλη την Ελλάδα και τελικά το εμβληματικό “Static Apathy in Fast Forward” (2012) album τους, που με την υψηλή ακραία αισθητική του, τους έδωσε το «εισιτήριο» για τη συμμετοχή τους στα δύο μεγαλύτερα prog-djent metal fest της Ευρώπης (Euroblast & UK Tech-Metal Fest) κοντά σε κορυφαία ονόματα του είδους, όπως Meshuggah, Cynic, Leprous, The Ocean, Protest The Hero, Animals As Leaders, Textures, Between The Buried And Me κ.ά., οι Tardive Dyskinesia χαρακτηρίζονται από σταθερή ποιότητα και εμμονική συνέπεια, γεγονός που τους επέτρεψε να παραμείνουν στο προσκήνιο, για όλο αυτό το διάστημα.