Ένα προφίλ για δύο

Προσθήκη ως αγαπημένη πηγή

Τα ιερά και όσια της ρομαντικής κομεντί θίγει ο Στεφάν Ρομπελίν του «Κι αν ζούσαμε όλοι μαζί;» καταφέρνοντας να είναι την ίδια στιγμή αστείος και δραματικός μαζί.

ΔΙΑΡΚΕΙΑ 99'

Κωνσταντίνος Καϊμάκης

O Πιερ είναι ένας 75χρονος χήρος που ζει μοναχικά από τότε που έχασε την γυναίκα του. Η κόρη του, του χαρίζει έναν υπολογιστή ελπίζοντας να του εξιτάρει την περιέργεια και να τον βοηθήσει να γνωρίσει καινούριους ανθρώπους. Με την βοήθεια του Άλεξ, ενός νεαρού καθηγητή πληροφορικής, ο Πιέρ αρχίζει το «σερφάρισμα» και σύντομα ανακαλύπτει ένα site γνωριμιών.

Τι κι να το στόρι δεν γίνεται ποτέ πειστικό; Ο Ρομπελίν αδιαφορεί για την πειθώ μιας ιστορίας που πατάει σε χιλιοειπωμένα κλισέ και αφήνει τους πρωταγωνιστές του να διηγηθούν μια τρυφερή αλλά και αστεία συγχρόνως περιπέτεια, που με μια πρώτη ματιά αφορά στον έρωτα (και το ανακουφιστικό «ο έρωτας χρόνια δεν κοιτά») αλλά στην πραγματικότητα ενδιαφέρεται περισσότερο για τη φιλία και την ανθρώπινη επαφή.

Δεν υπάρχει τίποτε πιο δύσκολο από το να γυρίσεις μια κωμωδία που κάνει τον κόσμο να γελά, υποστηρίζουν πολλοί σκηνοθέτες, κι αν όντως έτσι είναι τότε ο Ρομπελίν ανήκει στην εκλεκτή κάστα των κινηματογραφιστών που ξέρει πως να το καταφέρει αυτό. Με ελαφριά παρεκτροπή από τα συνηθισμένα, μια εύστοχη επιλογή ηθοποιών που έχουν χημεία μεταξύ τους (σαν αυτή των δύο αντρών, του βετεράνου Πιερ Ρισάρ και του νεότερου Γιανίς Λεσπέρ) για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους και μια ευρηματική μεταφορά του παλιομοδίτη «Σιρανό ντε Μπερζεράκ» στην εποχή του διαδικτύου, ο σκηνοθέτης ξέρει πότε να ανεβοκατεβάζει ταχύτητα στο κωμικό όχημα του και να μοιράζει το πικρό και το γλυκό συναίσθημα στις θεσπέσιες και γουστόζικες παρεξηγήσεις του.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης