Τρέξε!

Ο αφροαμερικάνος Κρις θα συνοδεύσει τη λευκή κοπέλα του, Ρόουζ στο πατρικό της για να περάσουν ένα Σαββατοκύριακο με την οικογένεια της. Στη διάρκεια μιας ετήσιας οικογενειακής συνάθροισης ο Κρις θα αντιληφθεί ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο ειδυλλιακά όσο φαίνονται με μια πρώτη ματιά…

Η επιτυχία του φιλμ (κόστισε 4,5 εκατομμύρια δολάρια και έχει μαζέψει ήδη 120 από το αμερικανικό και μόνο box office) είναι πως δεν αποτελεί μια καθαρόαιμη ταινία τρόμου παρότι πατάει γερά στα εμβληματικά και αναγνωρίσιμα κλισέ της, τα οποία αποδομεί με χαρακτηριστική ευκολία ο νεοφερμένος σκηνοθέτης. Μια ατμόσφαιρα απειλής (παλιά μου τέχνη κόσκινο για κάθε λάτρη των θρίλερ) μετατρέπεται όχι μόνο σε ένα αγώνα δρόμου και επιβίωσης αλλά σε μια απρόβλεπτη πολιτική σάτιρα για την ρατσιστική Αμερική και το φαινόμενο Τραμπ. Οι φρέσκες ιδέες του σκηνοθέτη (και κωμικού) Τζόρνταν Πιλ στο ντεμπούτο του, δεν αφήνουν να πέσει τίποτε κάτω χωρίς να επισημάνει τη χρηστικότητα ή το συμβολισμό τους με μια ιδιαίτερη γόνιμη οπτική και αφηγηματική χροιά. Το κάθε τι στην ταινία έχει το νόημα του, η σύζευξη χιούμορ και τρόμου σπάνια έχει δοθεί στο σινεμά (ίσως ο Γουέιλ, ο Πολάνσκι και ο Κρέιβεν να είναι τα πιο τρανταχτά ονόματα) με τέτοια έμπνευση, το γκροτέσκο υπηρετεί καθαρά την ιστορία κι όχι ένα απλώς ένα λούνα παρκ από εφέ που αποσκοπούν στο να τρομάξει ο θεατής. Με άλλα λόγια, ένα σκεπτόμενο, υποβλητικό και πειραγμένο θρίλερ που ακόμη κι αν δεν καταφέρει να σας τρομάξει όσο θα θέλατε, τουλάχιστον θα σας βάλει σε σκέψεις με την αντιρατσιστική ιδεολογία του και θα σας γοητεύσει με την απίθανη κόμικ αισθητική του.