Φίλιππος Πλιάτσικας – Β.D Foxmoor: μια απρόσμενη συνάντηση

Οι δυό τους μας κάλεσαν σε μια ανοιχτή πρόβα όπου και παρουσίασαν τα δύο ολοκαίνουργια τραγούδια, «Κανείς δεν Περισσεύει Πια» και «Ο Λογαριασμός», που στάθηκαν η αφορμή για αυτό το μουσικο πάντρεμα στη σκηνή του Γυάλινου Μουσικού Θεάτρου. Φυσικά δεν παρέλειψαν να μοιραστούν και «πειραγμένες» διασκευές, αγαπημένων παλιών τραγουδιών τους, «Ανόητες αγάπες», «Φυσάει κόντρα», «Οι Μάγοι της φωτιάς» και «Αν θα μπορούσα».

Β.D Foxmoor: Ο Φίλιππος με βοήθησε να ξεπεράσω κάποιες τοξικές εμμονές που δυστυχώς έχω, με τους ανθρώπους εδώ και χρόνια

«Το Παραπόρτι βγαίνει από έναν τίτλο τραγουδιού μας, των Active Member, και νομίζω ότι είναι το κατάλληλο όνομα για να εκφράσει αυτό που χρειαζόμασταν, να βγούμε από την πλαϊνή πόρτα και να ανταμώσουμε…» μας εξηγεί ο Β.D Foxmoor. «Με τον Φίλιππο γνωριστήκαμε καλά φέτος το καλοκαίρι και με βοήθησε να ξεπεράσω κάποιες τοξικές εμμονές που δυστυχώς έχω, με τους ανθρώπους εδώ και χρόνια. Εκείνον τον καιρό με βασάνιζε το γεγονός ότι τώρα τελευταία έχουμε χάσει πολλούς συνομηλίκους από τα μουσικά πράγματα και είχα σκαρώσει ένα κομμάτι που λέγεται «κανείς δε περισσεύει πια». Κοιτώντας, λοιπόν, τον Φίλιππα, ήταν σαν να άκουγα το τραγούδι μου. Μιλήσαμε και του ζήτησα να με βοηθήσει να ξεπεράσω τις εμμονές μου και να κάνουμε μαζί ένα τραγούδι. Το ένα τραγούδι έφερε το ένα το άλλο, αρχίσαμε να στέλνουμε ο ένας στον άλλον πράγματα και αφού μαζευτήκανε πολλά και κάναμε και δύο γλέντια καλά, είπαμε δεν τα μοιραζόμαστε με κόσμο;… να κάνουμε μια συνάντηση όπως θα την έκαναν οι πατεράδες μας, κάποτε, στις μπουάτ… να κρατήσουμε την αίσθηση από εκείνες τις νύχτες και να κάνουμε και εμείς ένα παρείστικο αντάμωμα.. Και έτσι ξεκίνησε το παραπόρτι».

Φ. Πλιάτσικας: αποφασίσαμε να ταιριάξουμε δύο κόσμους φαινομενικά αταίριαστους χωρίς εμμονές και χωρίς δογματισμούς

Ο Φίλιππος Πλιάτσικας συμπληρώνει: «Θα επικεντρωθώ σε ένα στίχο που με άγγιξε και έγινε και η αφορμή να βρεθούμε με τον Μιχάλη και ο οποίος λέει περισσότερα από όσα θα μπορούσα να πω εγώ ο ίδιος… «έτσι για το γαμώτο μας σαν μια ωδή στον τρόπο μας» … Ουσιαστικά αυτό είναι που γίνεται εδώ… αποφασίσαμε να ταιριάξουμε δύο κόσμους που μπορεί φαινομενικά να φαίνονται αταίριαστοι ή διαφορετικοί αλλά, όπως όλοι σίγουρα θα έχετε καταλάβει από την προσωπική σας ζωή, πολλές φορές αυτά που μας φαίνονται αταίριαστα και διαφορετικά είναι ακριβώς αυτά, που όταν έρχεσαι κοντά τους, χωρίς εμμονές και χωρίς δογματισμούς, είναι αυτά που πραγματικά σου ταιριάζουν. Αυτά που είναι δίπλα σου. Και επίσης συμβαίνει και το αντίθετο. Αυτά που φαίνονται ίδια φαινομενικά και που φαντάζουν συγγενικά όταν έρχεσαι κοντά πολλές φορές αισθάνεσαι ξένος…» 

Το πρόγραμμα που θα παρουσιάσουν στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο περιέχει τραγούδια μοιρασμένα από 3 δεκαετίες, απ’ την εποχή των Πυξ Λαξ και των Active Member αλλά και προσωπικά.

«Στο πρόγραμμα εδώ το 70% είναι σύμπραξη. Τον περισσότερο χρόνο είμαστε μαζί πάνω στη σκηνή. Μοιραζόμαστε τραγούδια δικά του, μοιράζεται τραγούδια δικά μου και διασκευές άλλων, που ίσως και να μην τις περιμένει κάποιος να τις ακούσει. Γίνονται ωραία και απρόβλεπτα πράγματα. Εγώ το χαίρομαι πολύ, είχα χρόνια να αισθανθώ μια τέτοια πρόκληση καλλιτεχνική» πρόσθεσε ο Φίλιππος Πλιάτσικας ενώ εξομολογήθηκε «πόσο εξεπλάγην από το πόσο καλός τραγουδιστής προέκυψε ο Μιχάλης. Εκτός από τις ρίμες δηλαδή, είναι και καλός τραγουδιστής και φαίνεται ότι έχει στο DNA του, στις ρίζες του από το Πέραμα.».

Για τις εμφανίσεις τους στο Γυάλινο σχολιάζουν μεταξύ πολλών άλλων… «καθετί που μοιραζόμασταν, μας γύριζε πίσω όμορφα και τότε, μετά τις πρόβες, πειστήκαμε ότι πρέπει να το κάνουμε… Εγώ θα ήθελα να έρθει το κοινό μας. Από τα μηνύματα του κόσμου που παίρνω έχω τρομάξει από το πόσο «κοινό» κοινό έχουμε…» λέει ο Μιχάλης και ο Φίλιππος συμπληρώνει «Στον καινούργιο μου φίλο θα ήθελα να πω, ότι ένα από τα μεγαλύτερα όπλα που μπορεί να έχει η ανθρώπινη φύση και να τη διαφοροποιεί από οτιδήποτε άλλο, είναι ότι έχει το δικαίωμα εξελισσόμενη να αλλάζει γνώμη… Ας ελπίσουμε ότι αυτή η πρώτη μας επαφή θα βοηθήσει και κάποια άλλα κολλημένα μυαλά να ξεκολλήσουν, γιατί «κανείς δεν περισσεύει».