Το Θαύμα του Μαρσελίνο

Αρχές του 19ου αιώνα. Μετά από τη νίκη των ισπανών απέναντι στους γάλλους κατακτητές και την αποχώρηση των τελευταίων από το ισπανικό έδαφος, ένα κατεστραμμένο μεσαιωνικό κάστρο παραχωρείται σε τρεις μοναχούς που καταφέρνουν με τη βοήθεια των πιστών να το ανοικοδομήσουν. Μια μέρα ο φύλακας βρίσκει στην πόρτα του μοναστηριού ένα μωρό. Η παρουσία του γεμίζει με χαρά τους μοναχούς που το βαφτίζουν Μαρσελίνο, από το όνομα του αγίου που γιόρταζε εκείνη τη μέρα. Πέντε χρόνια αργότερα, ο Μαρσελίνο είναι πλέον ένα γλυκό και μοναχικό παιδί που «αποκτά» ένα φανταστικό φίλο ονόματι Μανουέλ με τον οποίο μοιράζεται τα πάντα…

Μια ταινία ορόσημο στην ιστορία του ισπανικού κινηματογράφου που παντρεύει μεγαλόπνοα τη παιδική φαντασία με το λαϊκό μελόδραμα. Η ιστορία του ορφανού Μαρσελίνο προέρχεται από ένα δημοφιλή μεσαιωνικό θρύλο. Η απλότητα του παιδικού παραμυθιού και ο δυναμικός συμβολισμός του συμβάλουν σημαντικά στη διαχρονική φήμη του φιλμ. Πρόκειται για μια μοναδική κινηματογραφική εμπειρία, σπάνιας αφηγηματικής δεξιότητας (η θαυμάσια εξπρεσιονιστική ασπρόμαυρη φωτογραφία του Heinrich Gartner προσδίδει αγωνία και μια αίσθηση αδιόρατης, σχεδόν μεταφυσικής, απειλής στα καρέ) που έχει αποκτήσει ελάχιστες ρυτίδες στο πέρασμα του χρόνου. Βέβαια ο ευλαβικός χαρακτήρας και το χριστιανικό κομμάτι του θαύματος – με την μελετημένη ακρίβεια της σκηνοθεσίας του Ladislao Vajda που περισσότερο υπονοεί παρά απεικονίζει- δείχνει κάπως ξεπερασμένο σήμερα αλλά στην εποχή της γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Μάλιστα ο 6χρονος πρωταγωνιστής της ταινίας έγινε αληθινό ίνδαλμα.