Τα Φτερά Του Έρωτα
Ένας ύμνος στον έρωτα από τον Wim Wenders που αξιοποιεί ιδανικά την απόκοσμη, ασπρόμαυρη εικόνα του διχοτομημένου Βερολίνου, από τον εξπέρ της φωτογραφίας Henri Alekan.
Φύλακες- άγγελοι, περιπλανιούνται στο Βερολίνο. Αόρατοι, ακούν τις σκέψεις των θνητών και προσπαθούν να τους παρηγορήσουν. Ένας από αυτούς, ο Ντάμιελ, ερωτεύεται μια όμορφη ακροβάτισσα και αποφασίζει να ‘εκπέσει’ και να γίνει θνητός, για να ζήσει μαζί της. Ο Πίτερ Φόλκ (που παίζει τον εαυτό του), τον βοηθά στην ‘μεταμόρφωσή’ του, δείχνοντάς του τις μικρές χαρές της ανθρώπινης ζωής.
Ο Βιμ Βέντερς επιθυμώντας να γυρίσει μια ταινία για το Βερολίνο, δημιουργεί «Τα Φτερά του Ερώτα», η οποία αποτελεί την πρώτη του γερμανική ταινία, μετά από οκτώ χρόνια στην Αμερική. Μία ιστορία για τον έρωτα, την επιθυμία και την αθωότητα, για τη ζωή που ονειρευόμαστε και τη ζωή που ζούμε. Η ταινία είναι επηρεασμένη από την ποίηση του Ράινερ Μαρία Ρίλκε και όπως σημειώνεται στους τίτλους τέλους, είναι «αφιερωμένη σε όλους τους πρώην αγγέλους, αλλά κυρίως στους Γιασουζίρο (Όζου), Φρανσουά (Τρυφώ) και Αντρέι (Ταρκόφσκι)». Η αφήγηση της ταινίας είναι από την οπτική των αγγέλων, οι οποίοι βλέπουν τον κόσμο ασπρόμαυρα αλλά όταν ο Ντάμιελ γίνεται άνθρωπος ο έγχρωμος κόσμος των θνητών αποκαλύπτεται στα μάτια του. Το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής ποτέ δεν έδειξε πιο συγκινητικό από ότι εδώ. Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κανών του 1987.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
