Ματωμένος Γάμος
Μια ελεύθερη, ποιητική διασκευή του «Ματωμένου Γάμου» του Lorca που θριάμβευσε στα ισπανικά Όσκαρ (τα Goya) συγκεντρώνοντας 12 υποψηφιότητες με δύο τελικές νίκες!
Σε ένα απροσδιόριστο χωροχρόνο (τα χωριά της Ανδαλουσίας ανακατεύονται με το απόκοσμο σκηνικό της Καππαδοκίας σε μια εποχή που κινείται μεταξύ των δεκαετιών του ‘30 και του ’40 όπου θέριευσε ο ισπανικός εμφύλιος) μια γυναίκα ετοιμάζεται να παντρευτεί τον αγαπημένο της. Από μακριά ένας άντρας καλπάζει με το άλογο του και παρακολουθεί τις τελευταίες ετοιμασίες. Κάποια στιγμή μια αινιγματική ζητιάνα πλησιάζει τη γυναίκα λέγοντας της να μην παντρευτεί τον αρραβωνιαστικό της αν δεν τον αγαπά αληθινά.
Σαν σε όνειρο, ένα παραλήρημα ερωτικό και τρομακτικό ταυτόχρονα, όπου φαντασία και πραγματικότητα μπερδεύονται σε ένα ακαταμάχητο εικαστικό σύνολο, το φιλμ (που αφορά το ερωτικό πάθος) της Paula Ortiz διαθέτει μια γοητεία η οποία όμως δεν θα ασκήσει την ίδια σαγήνη σε όλους. Η γνώση του κλασικού έργου του Federico Garcia Lorca και οι ειδικές πολιτικο-ιστορικές συνθήκες που το γέννησαν, είναι προαπαιτούμενη συνθήκη για να απολαύσει κάποιος το φιλμ αυτό. Το σενάριο ακολουθεί πιστά το πνεύμα του συγγραφέα (Ο «Ματωμένος Γάμος» κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Πατάκη, στη συλλογή με τίτλο «Θέατρο και Ποίηση» σε απόδοση Νίκου Γκάτσου) με το καταραμένο ερωτικό τρίγωνο να δίνει τη διάσταση της τραγωδίας σε όλη της την μεγαλοπρέπεια.
Σχεδόν ολόκληρη η ταινία είναι βουτηγμένη σε ένα μεταφυσικό, ποιητικό σύμπαν όπου τα πάντα ορίζονται από τη δύναμη του επιβλητικού, σκληρού και άγονου τοπίου. Πρόκειται για μια σπάνια ιστορία αγάπης, μια από τις πιο όμορφες και δυνατές τραγωδίες της ισπανικής μυθοπλασίας, όπου το εντυπωσιακό τοπίο συνυπάρχει με συναρπαστικούς χαρακτήρες, ισάξιους του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας του αγγλοσαξονικού πολιτισμού, δυο χαρακτήρες περικυκλωμένους από τον κόσμο της Μεσογείου.
Ο ακαταμάχητος – αν και υπερβολικά στυλιζαρισμένος – «Ματωμένος Γάμος» της Paula Ortiz κέρδισε 2 Βραβεία Γκόγια (Β’ Γυναικείου Ρόλου για την, Luisa Gavasa και Καλύτερης Φωτογραφίας), ενώ είχε συνολικά 12 υποψηφιότητες, ανάμεσα στις οποίες Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Διασκευασμένου Σεναρίου, Α’ Ανδρικού και Α’ Γυναικείου Ρόλου. Η σκηνοθέτιδα ήταν ξανά υποψήφια για το Βραβείο Γκόγια (Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη εκείνη τη φορά) και με την πρώτη της ταινία, «De Tu Ventana a La Mía», το 2012.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
