Γυμνό ανάμεσα στους Λύκους

Καθώς φήμες διαδίδονται στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Μπούχενβαλντ, ότι καταφτάνουν σύμμαχοι, οι κρατούμενοι, αναζωπυρώνουν τις ελπίδες τους για επιβίωση και ελευθερία. Όταν μια ομάδα φυλακισμένων μεταφέρεται από το Άουσβιτς, ένα τετράχρονο παιδί εβραϊκής καταγωγής μπαίνει κρυφά στο στρατόπεδο μέσα σε μια βαλίτσα. Μια ομάδα κρατουμένων αποφασίζει να το προστατέψει από τα χέρια των Γερμανών…

Μέσα από την πραγματική ιστορία ενός Εβραιόπουλου – «γυμνού μέσα στους λύκους» – που σώθηκε χάρη στη φροντίδα των κρατουμένων που το προστάτευαν, παρουσιάζεται μια ρεαλιστική εικόνα για την εξοντωτική ζωή στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ. Πείνα, αρρώστιες, καταναγκαστική εργασία, βασανιστήρια μα και ένας θαρραλέος αγώνα αντίστασης κάποιων κρατουμένων, λίγο πριν τη συντριβή του φασισμού.

Είναι ξεκάθαρο ότι ο Steven Spielberg και ο Roberto Benini, μελέτησαν την ταινία του Beyer πριν δημιουργήσουν τη «Λίστα του Σίντλερ» και το «Η ζωή είναι ωραία» αντίστοιχα. Η σύγκριση με τη «Λίστα του Σίντλερ» είναι αναπόφευκτη. Όσοι έχουν δει και τα δύο φιλμ, μπορούν εύκολα να διακρίνουν έναν ξεκάθαρο παραλληλισμό ανάμεσα στο μικρό κορίτσι με το κόκκινο φόρεμα, το οποίο ο Σίντλερ κατασκοπεύει από απόσταση, και το μικρό αγόρι στο φιλμ του Beyer με τα μεγάλα συγκλονιστικά μάτια. Ο συγγραφέας Bruno Apitz έζησε αυτή την ιστορία – την πιο δραματική ιστορία που μας έδωσε η παγκόσμια λογοτεχνία και ιστοριογραφία από το Μπούχενβαλντ- και τη δημοσίευσε το 1958, για να ακολουθήσει η δημιουργία της ταινίας πέντε χρόνια αργότερα.