Πινόκιο από τις μαγικές σβούρες στο Θέατρο Ιλίσια

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν … – Ένας βασιλιάς, θα μου πουν οι μικροί μου αναγνώστες. Όχι, παιδιά, κάνατε λάθος. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κομμάτι ξύλο. Δεν ήταν κανένα ξύλο πολυτελείας. Ένα απλό κούτσουρο ήτανε… Έτσι ξεκινά η πιο γοητευτική, κλασική περιπέτεια του κόσμου, η ιστορία του πιο διάσημου ,μικρού και ανυπάκουου ψεύτη με την υπέροχη ζεστή καρδιά και το κοφτερό μυαλό .

Ο μαστρο-Τζεπέτο, λοιπόν, από αυτό το κούτσουρο φτιάχνει έναν ξύλινο κούκλο που κλαίει και γελάει σαν παιδί. Ο Πινόκιο κατεργάρης και ανυπάκουος το σκάει και βρίσκεται στο δρόμο που είναι γεμάτος πειρασμούς, κι εκεί με όρεξη να μάθει τη ζωή και να χαρεί την ελευθερία του, θα περάσει σταυροδρόμια κι ανηφόρες.

Κι όλα αυτά έχοντας στο πλάι του τη φωνή της λογικής και της συνείδησης , ένα Γρύλλο. Κάθε του βήμα και ένα μάθημα ζωής. Το πάθημα, θ’ αργήσει να γίνει, αλλά τελικά, γίνεται μάθημα. Θα ζήσει απίστευτες περιπέτειες, ώσπου στο τέλος με τη βοήθεια της Γαλάζιας Νεράιδας θα πραγματοποιηθεί η επιθυμία του και θα μεταμορφωθεί σε αληθινό αγόρι, έτοιμο να περάσει στον κόσμο της ενήλικης ζωής.

Στην σύγχρονη παράσταση που ετοίμασαν οι «μαγικές σβούρες» τα παιδιά βλέπουν μια απίστευτα συμβολική και χιουμοριστική αναπαράσταση του κόσμου. Γιατί ο κόσμος που στρέφεται γύρω από τον Πινόκιο είναι συχνά αφιλόξενος, ανίκανος ή αδύναμος. Σ’ αυτόν τον κόσμο θα συναντήσει πονηρούς και ύπουλους χαρακτήρες όπως τον Γάτο και την Αλεπού. Θα βρει έναν κόσμο αρνητικό αλλά και ένα κόσμο ιδανικό στο Νησί των Εργατικών Μελισσών. Σε αυτόν τον κόσμο θα μάθει πως ο αλτρουισμός και η αγάπη είναι που μας κάνουν καλύτερους.

Στην παράσταση, ο Πινόκιο με αυτή την ξύλινη μυτούλα που μεγαλώνει κάθε φορά που λέει κι ένα ψέμα παίρνει τα παιδιά μαζί του σε ένα ταξίδι- μάθημα από αυτά που δίνουν μόνο η ειλικρίνεια, ο αυθορμητισμός και η αθωότητα.

Η μουσική και τα τραγούδια της παράστασης προέρχονται όλα από τη μεγάλη Ιταλική Σχολή και τα παιδιά θα «ταξιδέψουν» με μελωδίες όλων των μεγάλων Ιταλών Μουσουργών (Verdi, Paganini, Bellini, Pouccini) αλλά και παραδοσιακά τραγούδια από τη Νάπολη μέχρι και την Κάτω Ιταλία. Παρούσα στη σκηνή η σπουδαία μουσικός Άννα Λάκη με το ακορντεόν της.