Sicario: Ο Εκτελεστής

Η πράκτορας του FBI Κέιτ Μέισερ (Emily Blunt) επιλέγεται από μια ομάδα ειδικών της CIA να λάβει μέρος σε μια άκρως εμπιστευτική και επικίνδυνη αποστολή, που έχει ως στόχο τη σύλληψη ενός μεξικανού βαρώνου ναρκωτικών. Σύντομα όμως η Κέιτ αντιλαμβάνεται ότι μια συνωμοσία σιωπής σκεπάζει τα πάντα, ενώ την ίδια την αφήνουν σκόπιμα στο σκοτάδι. Επιπλέον ο μυστηριώδης Αλεχάντρο (Benicio Del Toro) που μιλάει ελάχιστα αλλά επιβάλεται με την παρουσία του σε όλες τις φάσεις της επιχείρησης η οποία λαμβάνει χώρα στα σύνορα Μεξικού- ΗΠΑ, είναι ο ιθύνων νους της αποστολής…

Ένα αριστοτεχνικό περιπετειώδες θρίλερ με σκηνές που σοκάρουν, μινιμαλιστική γραφή, εξαιρετική φωτογραφία και ερμηνείες σπάνιας αξίας. Υπάρχει μια σκηνή κάπου στη μέση του φιλμ, που δίνει με τον πλέον λιτό κι αφοπλιστικό τρόπο, την πεμπτουσία του έργου. Η Κέιτ πίνει με τον κολλητό της ένα ποτό στο μπαρ για να χαλαρώσουν από την ένταση της δουλειάς. Εκείνος της ομολογεί ότι είναι απογοητευμένος από τα χάλια της καθώς παραμελεί τον εαυτό της («όλοι έλεγαν ήσουν μια γκομενάρα όταν ήρθες στο Σώμα και τώρα φοράς το ίδιο μπλουζάκι εδώ και μια βδομάδα») και δεν τρέφεται σωστά, ενώ της επισημαίνει ότι η αποχή από το σεξ δεν βοηθάει καθόλου! Την ώρα που της λέει τα λόγια της αλήθειας η Κέιτ αντιλαμβάνεται το διακριτικό βλέμμα ενός μοναχικού άντρα. Τα όσα ακολουθούν είναι μια αριστουργηματικά δομημένη σεκάνς όπου εμπεριέχει τα πάντα: την ερμηνευτική αξία της Blunt, το σκηνοθετικό οίστρο του Villeneuve (βασισμένος στην εξωπραγμτική φωτογραφία του μετρ Roger Deakins) και την ψαγμένη κοσμοθεωρία του «Sicario», που είναι πολλά περισσότερα από μια απλή ταινία δράσης μεταξύ πρακτόρων του FBI και βαρώνων ναρκωτικών.

Ο Villeneuve («Μέσα από τις Φλόγες», «Prisoners») κάνει ένα έργο για την ηθική διάσταση της βίας, τη διαπολιτισμική σύγκρουση στα σύνορα του Ελ Πάσο και τον επιμερισμό της ευθύνης στο λουτρό αίματος που απεικονίζει. Μπορεί η καρδιά της κόλασης να βρίσκεται στο φρικιαστικό Χουαρέζ με τα κρεμασμένα, ακρωτηριασμένα κορμιά αλλά οι πραγματικά υπεύθυνοι βρίσκονται στα γυαλιστερά γραφεία των αμερικανών πολιτικών και αξιωματούχων της CIA και του FBI.

Η βρώμικη Αμερκή χρησιμοποιεί το πιο υγιές κομμάτι της (η Κέιτ είναι μια ιδεαλίστρια με ηθικές αξίες) για να καλύψει το πραγματικό, σκοτεινό πρόσωπο της. Ανάμεσα στον γλοιώδη τύπο που μασάει τσίχλα, με τις σαγιονάρες και το σαρδόνιο χαμόγελο (Josh Brolin) και την αδιαπραγμάτευτη ακεραιότητα της Κέιτ, υπάρχει το πρόσωπο κλειδί του φιλμ. Ο Αλεχάντρο του Benicio Del Toro είναι όχι μόνο ο sicario του τίτλου (στα μεξικανικά σημαίνει εκτελεστής) αλλά ένας «νεκρός» άντρας με βαθιές ουλές που βγήκε για λίγο από την προσωπική του κόλαση ώστε να πάρει εκδίκηση. Η ταινία ήταν υποψήφια για το Χρυσό Φοίνικα στο τελευταίο φεστιβάλ Κανών.