Ο Κος Χολμς

Το 1947, ένας ηλικωμένος πλέον Σέρλοκ Χολμς, επιστρέφει από ένα ταξίδι στην Ιαπωνία στο απομακρυσμένο παραθαλάσσιο σπίτι του, και περνάει το τέλος των ημερών του φροντίζοντας τις μέλισσες του. Μόνη του συντροφιά, η οικονόμος και ο νεαρός γιος της. Παλεύοντας με τις δυνάμεις του μυαλού του που τον εγκαταλείπουν, ο Χολμς βασίζεται στο νεαρό αγόρι για να επαναφέρει τις αναμνήσεις της τελευταίας του υπόθεσης που τον έκαναν να παραιτηθεί. Αναζητεί απαντήσεις στα μυστήρια της ζωής και της αγάπης- πριν να είναι αργά.

Η συγκεκριμένη ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα του Mitch Cullin. Όπως τα αστυνομικά, είναι κι αυτό ένας μεγάλος γρίφος που αποζητά τη λύση από έναν μεγάλο ντετέκτιβ. Μόνο που ο γρίφος κρύβεται στις χαμένες αναμνήσεις και τα συναισθηματικά αδιέξοδα του γέροντα Χολμς. Ο δαιμόνιος ντετέκτιβ αναζητά στις ξεχασμένες του αναμνήσεις μία υπόθεση που τον σόκαρε και τον έκανε να τα παρατήσει. Συμπαραστάτης του ένα μικρό παιδάκι (Milo Parker).

Ένα έργο που εξερευνά την σωματική και πνευματική παρακμή, αλλά παράλληλα τονίζε το συναισθηματικό μεγαλείο του ανθρώπου. Τα πλάνα, που από τη μία, με τα πολλά κοντινά στο σταφιδιασμένο πρόσωπο του πρωταγωνιστή, μας δείχνουν την φθορά του και παράλληλα, με τις λήψεις από κάτω προς τα πάνω, μας τον παρουσιάζουν επιβλητικό, σαν αδριάντα. Το ίδιο ισχύει με την ίδια την πλοκή. Η καθοδική πορεία του ανθρώπου που γερνάει, είναι παράλληλα κι ανοδική, καθώς ανακαλύπτει την αγάπη του προς τους ανθρώπους. Οι ερμηνείες είναι πολύ καλές, τόσο πειστικές και τόσο ουσιαστικές, με αυτή την βρετανική κλάση.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ: Ένας διαφορετικός αλλά όμορφος Χολμς, που έρχεται να λύσει στα τελευταία του τον πιο σημαντικό γρίφο της ζωής του. Το αποτέλεσμα είναι μία βαθιά ανθρώπινη ταινία, στοχαστική, έξυπνη και συναισθηματική.  

Γιώργος Σμυρνής