Σε Επιφυλακή

Ο Σερίφ είναι γύρω στα τριάντα και έχει επιστρέψει στο σπίτι των γονιών του. Προσπαθεί να περάσει τις εξετάσεις για να ξεκινήσει τις σπουδές του στη νοσηλευτική. Παράλληλα για να βγάλει τα προς το ζην, εργάζεται ως φύλακας σε εταιρεία σεκιούριτι. Όταν θα περάσει επιτυχώς το γραπτό μέρος των εξετάσεων και θα γνωρίσει την Τζένη, μια γυναίκα που του αρέσει, φαίνεται πως η ζωή αρχίζει να του χαμογελά ξανά. Ωστόσο, μια συμμορία παιδιών που συχνάζουν στο εμπορικό κέντρο όπου εργάζεται τον ενοχλούν συστηματικά. Για να τα ξεφορτωθεί συμφωνεί με έναν γνωστό του να τον βοηθήσει και σαν αντάλλαγμα ο Σερίφ θα πρέπει να τον ενημερώσει εμπιστευτικά για μια προσεχή αποστολή φορτίου. Ωστόσο κατά τη διάρκεια εκείνης της νύχτας, η κατάσταση ξεφεύγει από τον έλεγχο…

Σε μια ταινία, μάλλον βρετανική, αν θυμάμαι καλά, κάποιος υποστήριζε πως ο κινηματογράφος υπάρχει για να μας κάνει να ξεφεύγουμε από την πραγματικότητα. Και συνέχισε: “Κανείς δεν θέλει να βλέπει την αλήθεια στο σινεμά. Κανείς, εκτός από τους Γάλλους”. Ε, το “Σε Επιφυλακή” είναι μία από τις πολλές ταινίες, που δικαιώνουν απόλυτα αυτό τον ισχυρισμό. Είναι μια ταινία που ενδιαφέρεται κυρίως να αποτυπώσει τις σκληρές πλευρές της ζωής, τις συγκρούσεις που ζει ένας ενήλικος άντρας, που νιώθει ταπεινωμένος από τον περίγυρο, είτε είναι το σύστημα των λευκών προνομιούχων, είτε τα παιδιά από μια συμμορία που τον προκαλούν. Κι αυτή η περιφρόνηση είναι ένα αγκάθι, που θέλει να το βγάλει από πάνω του και να το χώσει κάπου αλλού. 

Ακόμα και μια τρυφερή ερωτική σχέση, που έχει με μια δασκάλα (την Exarchopoulos), δεν μπορεί να τον βγάλει από αυτή την συνεχή νευρικότητα. Αδυνατώντας να ελέγξει τον εαυτό του κι αναζητώντας το δρόμο προς την αξιοπρέπεια, μπλέκει σε περίεργες καταστάσεις, στο όριο νομιμότητας και παρανομίας, που θα τον αναγκάσουν να πουλήσει τις αξίες και τους φίλους του. Ηθικά διλήμματα και τύψεις, καθώς και μια λύση που αποδεικνύει ότι σε καταστάσεις επικίνδυνες για όλους, βασιλεύει μια κοινά αποδεκτή υποκρισία.  

Ο πρωταγωνιστής, ο Reda Kateb, λάμπει με την ερμηνεία του. Η Adele Exarchopoulos έχει σχετικά μικρό ρόλο, που δεν αναδεικνύει τις μεγάλες ερμηνευτικές της δυνατότητες.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ: Ένα αξιόλογο έργο γαλλικού ρεαλισμού. Χωρίς να είναι κάτι το συναρπαστικό, σκιαγραφεί με ρεαλισμό τους χαρακτήρες και τον τρόπο που καθορίζονται από τον κοινωνικό περίγυρο και τις επαγγελματικές δυσκολίες. Αποτυπώνει με καθαρότητα τις σκληρές πλευρές της κοινωνίας, μακριά από στερεότυπα.

Γιώργος Σμυρνής