Ο Άνθρωπος από τη Μασσαλία

Σε σκηνοθεσία Σεντρίκ Χιμένεζ, η υποσχόμενη ευρωπαϊκή περιπέτεια LA FRENCH είναι μια ταινία βασισμένη σε αληθινές ιστορίες. Η δράση τοποθετείται στις δεκαετίες του ’70 και του ’80, όπου η ανεξέλεγκτη εξάπλωση ναρκωτικών ουσιών μέσω της Μασσαλίας κατέτασσαν την πόλη του Γαλλικού Νότου σε παγκόσμια πρωτεύουσα διακίνησης ναρκωτικών, αλλά και βασικό προμηθευτή ηρωίνης προς τις ΗΠΑ.

Ο βραβευμένος με Όσκαρ, Γάλλος ηθοποιός και ζεν πρεμιέ, Jean Dujardin υποδύεται τον Pierre Michel, έναν δικαστικό, o οποίος εξαπολύει ένα εξαετές ανθρωποκυνηγητό, προκειμένου να καταφέρει να ξεσκεπάσει τη δράση του “French Connection”, μιας καλά καλυμμένης κλίκας διακίνησης ναρκωτικών. Ο ίδιος, θα συναντήσει τον Gaëtan ‘Tany’ Zampa, έναν ισχυρό βαρόνο ναρκωτικών τον οποίο υποδύεται ο Gilles Lellouche.

Αρκετός διδακτισμός και ηθικολογία στην πάλη του ήρωα- καλού με τους κακούς σε ένα σύστημα διεφθαρμένο, αλλά και λίγο μελόδραμα, για να δούμε την ανθρώπινη όψη των αγωνιστών του δικαίου και των μαφιόζων. Πρόκειται για ταινία εποχής (δεκαετίες 70 και 80). Η προσπάθεια να δείξουν το παρελθόν έχει κάποιες προχειρότητες, που μειώνουν την πειστικότητα της ταινίας. Και γενικότερα, το έργο είναι άνισο. Πολλές σκηνές είναι σαφώς πιο κακοφτιαγμένες από άλλες, ενώ γίνεται φανερό ότι στο μοντάζ θα έπρεπε να είχε γίνει πιο γενναία περικοπή σκηνών. Και πολλές σκηνές, από ποιοτικής απόψεως, δεν δικαιολογούν την ύπαρξή τους, αλλά και η διάρκεια (135 λεπτά) είναι αχρείαστα μεγάλη. Υπάρχουν πολλά στοιχεία που θυμίζουν αστυνομικές περιπέτειες του παρελθόντος, όπως το Heat του Michael Mann και έργα για μαφιόζους- το θέμα είναι ανεξάντλητο. 

Από τις ερμηνείες, ο Jean Duzardin δείχνει σε κάποιες δραματικές εξάρσεις το υποκριτικό του ταλέντο. Αντίθετα, ο άλλος πρωταγωνιστής, ο Lellouche δεν μου έκανε ιδιαίτερη αίσθηση. Ο πρωταγωνιστής μαφιόζος, με ευθύνη και της ερμηνείας, αλλά και του σεναρίου, δείχνει λίγος, για να σηκώσει το βάρος της ταινίας.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ: “Ο άνθρωπος από τη Μασσαλία” είναι άνισος. Μπορείς να δεις το ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο σε αυτή την ταινία. Υπάρχουν καλογυρισμένες σκηνές, με καλό ρυθμό ή δυνατό συναίσθημα και άλλες που δεν ξεπερνούν τη μετριότητα. Η δουλειά του σκηνοθέτη Cédric Jimenez, πάντως, θα ήταν να δώσει μια μεγαλύτερη αισθητική ισορροπία στο έργο του. Κάτι που δεν έκανε.

Γιώργος Σμυρνής