Το έπος του Διγενή Ακρίτη στο Εθνικό Θέατρο
Ένα από τα παλαιότερα δείγματα της νεοελληνικής γλώσσας, σπάνιο μνημείο του ελληνικού πνεύματος, και της λογοτεχνικής παράδοσης, το αφηγηματικό έπος Διγενής Ακρίτας, που κληροδοτήθηκε και τραγουδήθηκε από γενιά σε γενιά από τον 14ο αιώνα μέχρι σήμερα, ζωντανεύει σκηνικά στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Εθνικού Θεάτρου σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Λιγνάδη. Η παράσταση παρουσιάζεται στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της Άλλης Διάστασης και του κύκλου Γλώσσα Ελληνική.
Η ιστορία και τα κατορθώματα του μυθικού φρουρού των βυζαντινών συνόρων Βασίλειου Διγενή Ακρίτα, σύμβολου της ηρωικής ψυχής, κράτησε ζωντανή μέσα στο πέρασμα του χρόνου τη σύνδεση με τις ρίζες της γλώσσας και την εθνική συνείδηση.
Ο σκηνοθέτης σημειώνει:
Θα μπορούσα να ονομάσω την παράστασή μας ως «Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΜΙΑΣ ΔΙΑΛΕΞΗΣ». Όχι μόνο επειδή αρέσκομαι στον λόγο και στα … παίγνιά του. Όχι μόνο επειδή ο χώρος στον οποίο ανεβαίνει (Αίθουσα Εκδηλώσεων) υποβάλλει την ατμόσφαιρα μιας διάλεξης και επιβάλλει ένα φιλολογικό χαρακτήρα. Αλλά, και επειδή θεωρώ το αντι-κείμενο (στην περίπτωσή μας τη διαχρονική ιστορία του Διγενή Ακρίτη), αναπόδραστα δεμένο με τα υπο-κείμενα (τις σύγχρονες «ιστορίες» των ρόλων) που το ενσαρκώνουν. Αυτός ο μαθηματικός «λόγος» του «εκεί» και του «τότε» σε σχέση με το «εδώ» και το «σήμερα», είναι ο κυριότερος… λόγος για τον οποίο κρατήσαμε, στην παρουσίασή μας, ανοιχτό το διάλογο του «Διγενή» με την Α-γενή σημερινή μας πραγματικότητα.
