Λήδα Τασοπούλου… προς ύστατον φως!- Παρουσίαση λευκώματος για την μεγάλη ηθοποιό στην Στοά Βιβλίου

Μία πολυτελής έκδοση- λεύκωμα για την Λήδα Τασοπούλου, που περιλαμβάνει 200 περίπου φωτογραφίες από το προσωπικό αρχείο του Σπύρου Α. Ευαγγελάτου, ο οποίος αφηγείται την κοινή πορεία τους στη ζωή και το θέατρο, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ergo (Εκδόσεις Εrgo, Aθήνα 2012, σσ. 256, Τιμή: 30 €).

ΛΗΔΑ ΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

Η Λήδα Τασοπούλου γεννήθηκε το 1953 στην Αθήνα. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και εμφανίστηκε σχεδόν αποκλειστικά στο Αμφι-Θέατρο ερμηνεύοντας μεγάλους ρόλους του διεθνούς δραματολογίου όπως, ενδεικτικά, Ηλέκτρα, Οφηλία, Κασσάνδρα, Μαρία Στιούαρτ, Μεφιστοφελής στον “Φάουστ” ,Κατερίνα στο “Ημέρωμα Της Στρίγγλας”, Ιώ, Μήδεια, Ιφιγένεια, Λαβίνια στο “Πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα”, Μαρία στον “Βόυτσεκ”, Αρετούσα, Ιφιγένεια εν Ληξουρίω, Ελένη, Αγαύη, Κλεοπάτρα, Ανδρομάχη κ.ά.

Εμφανίστηκε σε περισσότερα από 30 φεστιβάλ του εξωτερικού αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές. Βραβεύτηκε με το βραβείο “Μαρίκα Κοτοπούλη”, για την ερμηνεία της Αγνής στο Ονειρόδραμα και με το Βραβείο Α’ Γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στη Θεοφανώ από την Eταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Διηύθυνε το Εργαστήρι Υποκριτικής για το Θέατρο και την Όπερα του Αμφι-Θεάτρου. Δίδαξε Υποκριτική στο Tμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου. Έφυγε από τη ζωή το 2005.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

“Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας είναι αφιερωμένο στη θεατρική πορεία της Λήδας, αλλά και στη σχέση μας. Περιλαμβάνει αναμνήσεις οπό την ιδιωτική μας ζωή και βέβαια οπό την καλλιτεχνική συνεργασία μας.
Στον τόμο αυτόν περιλαμβάνονται -εκτός οπό τη δική μου Αφήγηση- κρίσεις για τις ερμηνείες της Λήδας, σκέψεις της για το θέατρο, κείμενα για εκείνην μετά το «ταξίδι» της, παραστασιογραφία.

Η Αφήγηση πού ακολουθεί γράφτηκε, κατά διαστήματα, οπό τον Ιούνιο του 2006 ως τον Απρίλιο του 2008. Γράφτηκε λοιπόν με νωπές τις αναμνήσεις ἀπ’ το «ταξίδι» της Λήδας (12/9/2005) που με συγκλόνισε. Ἡ Αφήγηση αυτή δεν προβάλλει λογοτεχνικές αξιώσεις. Την έγραψα σαν να απευθύνομαι σε φίλους πού μου ζήτησαν να τούς μιλήσω για τη θεατρική πορεία της Λήδας, την κοινή ζωή μας, τις χαρές και τις πίκρες μας. Προσπάθησα να αποφύγω συναισθηματικές διαχύσεις. Έτσι, ενώ το κείμενο είναι έντονα υποκειμενικό, επεδίωξα να εμφανίζεται νηφάλιο και -κατά το δυνατόν- αντικειμενικό.”

Σ.Α.Ε.