Σπιρτόκουτο στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Μια μέρα, εν μέσω καύσωνα, το σπίτι του Δημήτρη- ενός μικρομεσαίου 50αρη οικογενειάρχη- κάπου στον Κορυδαλλό, μετατρέπεται σε πεδίο μάχης! Όλα τα μέλη της οικογένειάς του ξεσπάνε ο ένας στον άλλο με απίστευτη λεκτική βία και αποκαλύψεις για πάθη, ζήλιες, ανομολόγητες επιθυμίες και διαφωνίες… Μέχρι που μια απρόσμενη εξομολόγηση τινάζει τα πάντα στον αέρα! Το δράμα μιας λαϊκής οικογένειας, που περνάει τη ζωή της ανάμεσα σε τέσσερις τοίχους, σε έναν απόλυτα μάταιο, αδιάφορο και «γκρίζο» κόσμο, ένα σωστό μακελειό που θα καθηλώσει και, ίσως, ενοχλήσει.

Σημειώνει ο Γιάννης Οικονομίδης: “Το Σπιρτόκουτο προέκυψε μέσα από την προσωπική μου ανάγκη να αποβάλλω το φόβο και τα “πρέπει” ενός αρεστού, στο ευρύ κοινό, έργου και να γράψω για αυτό που πραγματικά με απασχολεί, το σύγχρονο Έλληνα και την ορατή – αόρατη βία που κουβαλά. Είναι ένα έργο απόλυτα ανθρωποκεντρικό, με τους χαρακτήρες και τα πάθη των ηρώων να καταγράφονται χωρίς να κρίνονται, αφήνοντας αυτό το ρόλο στο θεατή.”

Και ο σκηνοθέτης Μηνάς Τίγκιλης γράφει στον πρόλογό του: Ο κόσμος έχει γυρίσει ανάποδα τελευταία και… νιώθω, πως όσοι κάνουμε θέατρο- οι καλλιτέχνες- δεν καταλαβαίνουμε δυστυχώς, ακόμα τι έρχεται. Το πρόβλημα δεν είναι προσωπικό, το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι κοινωνικό, είναι πολιτισμικό, ηθικό… είναι τελικά το πώς θα είναι η ζωή μας αύριο… Ανάμεσα σε αλλεπάλληλες διακοπές από κινητά, της συζήτησης για τη Λεμεσό, την Κύπρο και την Ελλάδα, το αποφάσισα. Το επόμενο κυπριακό έργο της ΕΘΑΛ, θα ήταν το Σπιρτόκουτο. (Παρότι μερικοί, στο νησί λένε, πως τα έργα του, δεν μιλάνε στον Κύπριο!). Διαβάζοντας το κείμενο στο βιβλίο- πριν μάθω λεπτομέρειες για τη θεατρική του διασκευή στην Αθήνα – αναγνώρισα μερικές σημαδιακές θεατρικές μου συγκινήσεις στη δεκαετία του ’70 από το Χάσαμε τη Θεία, Στοπ, το Μάνα, Μητέρα, Μαμά, τους Θεατές του Ποντίκα… Καλωσόρισες στην παρέα, Γιάννη…ελπίζω μετά από τη δουλειά μας, να γουστάρεις… και το θέατρο!

Η παράσταση της Δεύτερης Σκηνής της ΕΘΑΛ, το “Σπιρτόκουτο”, ανέβηκε το Νοέμβριο 2011 στην Κύπρο και είναι η 115η παραγωγή του θεάτρου της Λεμεσού, που ιδρύθηκε τα Χριστούγεννα του 1988.

Σκηνοθεσία – δραματουργική επεξεργασία: Μηνάς Τίγκιλης
Σκηνικά-κοστούμια: Εδουάρδος Γεωργίου
Φωτισμούς:  Παναγιώτης Μανούσης
Βοηθός σκηνοθέτης: Γιάννος Αντωνίου

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (Black Box): Πειραιώς 206, Τηλ. 210 3418579