Ο Ιβάν και τα Σκυλιά

Πως επιζεί κανείς στο βίαιο κι αφιλόξενο τοπίο μιας πόλης που έχει πληγεί θανάσιμα από την ύφεση; «Ο Ιβάν και τα Σκυλιά» είναι μια συναρπαστική ιστορία επιβίωσης στους ζοφερούς δρόμους της Μόσχας της δεκαετίας του 1990 μέσα απ’ τα μάτια ενός παιδιού.

Η αληθινή ιστορία: Μόσχα, χειμώνας του 1996. Τρομοκρατημένο και κακοποιημένο από τον βάναυσο πατριό του, ένα τετράχρονο αγόρι το σκάει από το σπίτι και επιζεί ως εκ θαύματος χάρη στην ένταξή του σε μια αγέλη από σκυλιά. Μετά από τρείς αποτυχημένες προσπάθειες της αστυνομίας ‘συλλαμβάνεται’ τελικά το 1998 και κλείνεται σε ένα άσυλο. Μετά υιοθετείται. Στα όνειρά του ο Ιβάν Μισούκοβ τρέχει ακόμα στην άκρη της πόλης με τα σκυλιά του.

Στην παράσταση που σκηνοθέτησε ο Γιώργος Οικονόμου ο Άρης Σερβετάλης αφηγείται και βιώνει σε πρώτο χρόνο και σε πρώτο πρόσωπο την ιστορία των παιδικών χρόνων του Ιβάν. Είναι ο πρωταγωνιστής μιας ιστορίας που, αν και απόλυτα αληθινή, γράφτηκε με τα υλικά του πιο ακραίου παραμυθιού: τον κίνδυνο, το θάρρος, τη βία, την απελπισία, την ανατροπή, τον πανικό, την ελπίδα, την καταδίωξη, τη φιλία, την ενηλικίωση, την αγάπη και την γαλήνη. Είναι ένας σύγχρονος Μόγλης, ένα τετράχρονο παιδάκι στην ζούγκλα της Μόσχας της δεκαετίας του 90 όπου η αγωνία για επιβίωση είναι τεράστια κι η ελπίδα είναι μηδενική. Ο μικρός Ιβάν κινείται σ’ ένα τοπίο όπου πρωταγωνιστούν οι άστεγοι αλκοολικοί, οι νεόπλουτοι γκάγκστερ, τα ανήλικα πρεζόνια, ο φόβος, το ψύχος και η πείνα. Φεύγει μια νύχτα μόνος απ τον εφιάλτη του σπιτιού του για να χωθεί σ’ αυτό το τοπίο της πλήρους εξαθλίωσης. Φεύγει για να γλυτώσει. Και εκεί δίπλα σε μια αγέλη από σκυλιά θα βρει τελικά την αρμονία .

Η συγγραφέας Χάτι Νέιλορ γεννήθηκε στο Λονδίνο και σπούδαζε ζωγραφική όταν το BBC αποδέχτηκε τη συμμετοχή της για το Φεστιβάλ Νέων Θεατρικών Συγγραφέων με το έργο «Το Κουτί». Από τότε έχει κερδίσει πολλά εθνικά και διεθνή βραβεία για τα ραδιοφωνικά θεατρικά της. Ζει στο Μπρίστολ και έχει γράψει για το θέατρο, την όπερα και τον κινηματογράφο.

«Ο Ιβάν και τα Σκυλιά» πρωτοανέβηκε στο Drum Theatre, στο Πλύμουθ, τον Σεπτέμβριο του 2010 και έχει παιχτεί με μεγάλη επιτυχία στο Λονδίνο και την Νέα Υόρκη. Το 2011 είναι υποψήφιο για το Olivier Award.

Τη μετάφραση του έργου υπογράφει ο Γιώργος Καλαμαντής, τη σκηνοθεσία ο Γιώργος Οικονόμου, το σκηνικό και τα κοστούμια ο Κώστας Βελινόπουλος, τη μουσική ο Νίκος Πορτοκάλογλου, τους φωτισμούς ο Γιάννης Δρακουλαράκος.

Διάρκεια: 1.05′