Αναπαράσταση

Μετά από χρόνια δουλειάς στη Γερμανία, ένας άντρας επιστρέφει στο χωριό του, Τυμφαία της Ηπείρου: μια χούφτα πέτρινα σπίτια σε μια έρημη, τραχιά και αποδεκατισμένη περιοχή από τα τόσα χρόνια μετανάστευσης, όπου μετράνε τις μέρες τους οι λιγοστοί εναπομείναντες κάτοικοι – γέροι, γυναίκες και μικρά παιδιά. Κανένας δεν τον περιμένει, ενώ η κόρη του, στο κατώφλι του σπιτιού, δεν τον αναγνωρίζει. Λίγες μέρες αργότερα, η σύζυγος , με τη βοήθεια του εραστή της, τον σκοτώνει και τον θάβει στον κήπο, φυτεύοντας κρεμμυδάκια πάνω στον τάφο του. Καίει τα ρούχα και τα λιγοστά υπάρχοντά του, και διαδίδει στο χωριό ότι ο άντρας της ξαναέφυγε για τη Γερμανία. Για να κάνει ακόμα πιο πιστευτή την αναχώρησή του και για να δημιουργήσει ένα άλλοθι, φεύγει με τον εραστή της για τα Γιάννενα. Στο ξενοδοχείο δίνουν το όνομα του συζύγου και μιας άλλης γυναίκας. Στο χωριό όμως η ξαφνική αναχώρηση του μετανάστη δημιουργεί υποψίες και γρήγορα θα φθάσει η αστυνομία…

Παιχνίδια με το χρόνο, μια επαρχία όπως ποτέ πριν δεν την είχαμε δει στον ελληνικό κινηματογράφο, πρωταγωνιστές που δεν έχουν σχέση με τους τότε αστέρες, τα όσα υπονοούνται πίσω από μια αστυνομικοφανή υπόθεση (μην ξεχνάμε ότι η ‘Αναπαράσταση’ φτιάχτηκε και κυκλοφόρησε την εποχή της χούντας), και βέβαια η κατάθεση των χαρκτηριστικών αισθητικών επιλογών του Αγγελόπουλου (με ένα πιο λιτό και λειτουργικό τρόπο, χωρίς τη φιλοδοξία και την εμμονή στους συμβολισμούς μελλοντικών έργων του), είναι κάποια από τα στοιχεία που κάνουν την ταινία σημαντική.

Θοδωρής Τσιάτσικας