Ο Πουπουλένιος, του Μάρτιν Μακ Ντόνα σε σκηνοθεσία Σοφίας Πάσχου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο του υπογείου, από τις 27 Νοεμβρίου θα παρουσιάζεται το έργο του Μάρτιν Μακ Ντόνα, «Πουπουλένιος», σε σκηνοθεσία Σοφίας Πάσχου με τους Αινεία Τσαμάτη, Γιώργο Ζυγούρη, Κωνσταντίνο Μαυρόπουλο και Χρήστο Κοντογεώργη.

Μέσα από μια ιστορία γεμάτη σκοτεινές εικόνες και δύσκολα ερωτήματα, το έργο φωτίζει οδυνηρές πλευρές της ανθρώπινης φύσης, συναντά τη σκληρή πραγματικότητα και αφήνει τον θεατή να αναμετρηθεί με όσα δεν έχουν εύκολες απαντήσεις.

Υπάρχουν έργα που ανήκουν σε μια συγκεκριμένη εποχή και υπάρχουν έργα που, όσο περνούν τα χρόνια, μοιάζουν να επιστρέφουν ξανά και ξανά για να μας κάνουν τις ίδιες δύσκολες ερωτήσεις.

Σχεδόν είκοσι χρόνια μετά την πρώτη του παρουσίαση στη χώρα μας, αισθάνομαι ότι ο «Πουπουλένιος» δεν έχει χάσει τίποτα από τη δύναμη και τη σκληρότητά του. Ίσως, μάλιστα, να έχει γίνει ακόμη πιο επίκαιρος.

Είναι ένα έργο για την παιδική ηλικία, αλλά όχι μόνο. Είναι ένα έργο για τη βία, την κακοποίηση, την αποσιώπηση, τον φόβο, την εξουσία, τη λογοκρισία, την οικογένεια, τη μνήμη και πάνω απ’ όλα, για την ανάγκη του ανθρώπου να αφηγείται ιστορίες προκειμένου να αντέξει την πραγματικότητα.

Η επικαιρότητά του βρίσκεται ακριβώς εκεί, στο ότι μάς αναγκάζει να κοιτάξουμε κατάματα όσα θα προτιμούσαμε να μη βλέπουμε. Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να λένε ιστορίες, υπάρχει ακόμη η δυνατότητα να καταλάβουμε τι μας συνέβη.

Ίσως αυτό να είναι και το πιο αισιόδοξο στοιχείο του «Πουπουλένιου». Ότι ακόμη και μέσα στο σκοτάδι, κάποιος συνεχίζει να αφηγείται. Και κάποιες ιστορίες δεν λέγονται για να τις ακούσουμε. Λέγονται για να μπορέσουμε να ζήσουμε.