Η βροχή μέσα της, του Γιάννη Παπάζογλου στον Τεχνοχώρο Εργοτάξιον

Το έργο του Γιάννη Παπάζογλου, «Η βροχή μέσα της», παρουσιάζεται, από τις 18 Οκτωβρίου 2026, στον Τεχνοχώρο Εργοτάξιον, σε σκηνοθεσία του Θωμά Μαυρογόνατου.

Ένα παλιό διαμέρισμα στο κέντρο της πόλης γίνεται πεδίο μνήμης και αποκάλυψης. Η επιστροφή μιας γυναίκας στο πατρικό της ξυπνά επώδυνες σχέσεις αποξένωσης, ενοχές και τραύματα. Ένας άγνωστος αιθουσάρχης παλιού σινεμά, εμφανίζεται ως υποψήφιος ενοικιαστής και πυροδοτεί ένα παιχνίδι ανάμεσα στη πραγματικότητα και την φαντασία. Νουάρ ατμόσφαιρα, κινηματογραφικές εικόνες και η «βροχή» μέσα κι έξω από το «δακρυσμένο» τζάμι να επαναπροσδιορίζει έναν κόσμο μοναξιάς, χαμένων ονείρων και παρακμής.

«Διαμέρισμα στο κέντρο της πόλης. Προς ενοικίαση. Το πατρικό της γυναίκας. Μνήμες επώδυνες ξυπνούν. Ανοικτές πληγές. Η τραυματική σχέση με τη
μητέρα. Ενοχές. Ο άγνωστος επισκέπτης συστήνεται ως υποψήφιος ενοικιαστής. Αιθουσάρχης παλιού σινεμά. Εκεί γεννιούνται φαντασιώσεις και παραισθήσεις. Τόπος μαγικός που εικονοποιεί τις επιθυμίες. Κι ως εκ τούτου κόκκινο πανί για την όποια εξουσία. Κομμάτι του πολιτισμού κι αυτός που εγκαταλειμμένος οδεύει στον Καιάδα. Έξω απ’ το δωμάτιο η πραγματικότητα καιροφυλακτεί. Κρίση οικονομική. Μετανάστες και πρόσφυγες. Εκποίηση αξιών. Το χρήμα ως διαβρωτικό μέσο συνειδήσεων. Οι επιχειρηματίες – γκάνγκστερ που ορίζουν τους κανόνες. Μόνη διέξοδος για τους ήρωες η καταφυγή στην ψευδαίσθηση και σε παιχνίδια ρόλων. Ποιος είναι αληθινός και ποιος δημιούργημα του νου; Όλα ρευστά όπως αρμόζει στο παραλήρημα. Ο φόβος της αρρώστιας και του χρόνου βαραίνει την ψυχή. Κι η κατάθλιψη φτερουγίζει στο χώρο σαν πεινασμένο κοράκι. Η οικογένεια λειτουργεί συχνά αρνητικά. Άρρωστα άτομα παράγει. Αποξενωμένα κι ανέραστα. Επωάζει το
τέρας του φασισμού που συνθλίβει κάθε όνειρο κι απαιτεί να ορίσει τη μοίρα της γυναίκας. Η νουάρ ατμόσφαιρα δίνει τον τόνο στην εναλλαγή κινηματογραφικών και θεατρικών εικόνων. Ενώ η βροχή, σα μουσική υπόκρουση, νοτίζει τα σωθικά».