«Ο Αλέκος βγήκε απ’ τον παράδεισο» στο Αίθριο του Κέντρου Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος

«Ο Αλέκος βγήκε απ’ τον παράδεισο», του Δημήτρη Μαλισσόβα, και προσγειώνεται φέτος το καλοκαίρι στο Αίθριο του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος», μαζί με τις γυναίκες που σημάδεψαν τη ζωή του, τα τραγούδια του από το θέατρο και τον κινηματογράφο, αλλά και τις σπάνιες προσωπικές του αφηγήσεις, σε παραγωγή του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού και της εταιρείας «Μέθεξις» του Χρήστου Τριπόδη.

Μια μουσικοθεατρική παράσταση για όσα μας προσπέρασαν, για όσα θυμόμαστε και για όσα συνεχίζουν να μας κρατούν ζωντανούς θα κάνει πρεμιέρα την Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026.

Στον ρόλο του Αλέκου Σακελλάριου ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης.

Μαζί του, η Ματίνα Νικολάου υποδύεται τις εμβληματικές γυναίκες που πέρασαν από τη ζωή του.

Μαζί με μία ζωντανή 5μελή ορχήστρα που διευθύνει ο Δημήτρης Κίκλης.

Γεννιέται ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς της νεότερης Ελλάδας. Γεννιέται σε μια πόλη που επιβιώνει ανάμεσα σε όνειρα και ανατροπές. Χαρές και λύπες. Γέλια και λυγμοί. Κι ο χρόνος να κυλά… αθόρυβα, αμείλικτα… να παίρνει μαζί του εποχές, ανθρώπους, στιγμές. Γιατί ο χρόνος έχει έναν παράξενο τρόπο να μας μαθαίνει να γελάμε με όσα κάποτε μας πλήγωσαν και να συγκινούμαστε με όσα κάποτε μας έκαναν να γελάμε.

Από τη γέννηση ενός παιδιού που έμελλε να δει τη ζωή αλλιώς. Να την παρατηρήσει, να τη σατιρίσει, να την αγαπήσει βαθιά. Μέσα από τις λέξεις του, τις ιστορίες του και το ανεξάντλητο χιούμορ του, ξεδιπλώνεται μια ολόκληρη Ελλάδα. Μια Ελλάδα που αλλάζει, που χάνει και ξαναβρίσκει τον εαυτό της. Μια Ελλάδα ανθρώπινη, τρυφερή, αντιφατική.

Η παράσταση αυτή δεν είναι απλώς ένα αφιέρωμα. Είναι ένα ταξίδι. Ένα ταξίδι στα χρονογραφήματα που κατέγραψαν μια εποχή. Στις γυναίκες που σημάδεψαν τη ζωή και την έμπνευσή του. Στα τραγούδια που έντυσαν στιγμές του θεάτρου και του κινηματογράφου. Στις προσωπικές του αφηγήσεις — άλλοτε φωτεινές, άλλοτε νοσταλγικές. Μέσα από τα μάτια του Αλέκου, περνούν πρόσωπα που αγαπήσαμε και μεγαλώσαμε μαζί τους. Η Αλίκη, η Τζένη, η Βέμπο, η Σπεράντζα, η Βασιλειάδου, ο Φίνος και τόσοι άλλοι…

Επί σκηνής, το παρελθόν συνομιλεί με το παρόν. Το γέλιο μπλέκεται με τη συγκίνηση. Και οι μνήμες ζωντανεύουν ξανά… όχι σαν κάτι μακρινό, αλλά σαν κάτι οικείο. Γιατί ίσως τελικά… δεν είναι μια ιστορία μόνο για έναν άνθρωπο. Είναι η ιστορία όλων μας.

113 χρόνια από την γέννηση του Αλέκου Σακελλάριου… 113 χρόνια μνήμης… 113 χρόνια από μια Ελλάδα που χάθηκε στον χρόνο…

Χαρές και λύπες. Γέλια και λυγμοί. Κι ο χρόνος να περνάει, να χάνεται, να αλλάζει… Ο χρόνος μας κάνει να γελάμε με ό,τι μας έκανε να κλάψουμε κάποτε και να κλαίμε με ό,τι μας είχε κάνει να γελάμε…