Christie Dashiell: Ήρθε η ώρα να ακούσουμε την πιο περιζήτητη νέα φωνή της jazz

Η Christie Dashiell τραγουδά από τη στιγμή που θυμάται τον εαυτό της – και μάλλον δεν θα γινόταν αλλιώς, ως κόρη του καινοτόμου μπασίστα της τζαζ, Caroll Dashiell Jr, μεγαλωμένη στη Βόρεια Καρολίνα, μια πόλη με βαθιά, αν και συχνά υποτιμημένη, σχέση με τη jazz, αφού έχει “γεννήσει” μερικές από τις πιο πρωτοποριακές jazz φωνές.

Μία από αυτές τις σύγχρονες φωνές είναι η Christie Dashiell. Ήταν μόλις 27 ετών, όταν το ντεμπούτο άλμπουμ της “Time All Mine”, βρέθηκε στα jazz charts του Billboard, αλλά και στα best of της χρονιάς εκείνης, για τους JazzTimes.

Αυτός ο δίσκος μάς σύστησε στην αβίαστα πλούσια και ζεστή φωνή της, αλλά και σε μια καλλιτέχνιδα που δεν φοβάται να αυτοσχεδιάσει, να πειραματιστεί – πάντα πιστή στις jazz ρίζες της – αλλά και να “αναμετρηθεί” με τιτάνες, όπως ο Stevie Wonder. Κι αυτό το λέω, γιατί στον δίσκο αυτό περιλαμβάνεται μια υπέροχη διασκευή του κλασικού I Just Called to Say I Love You, που αποδεικνύει ότι η Dashiell γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν χρειάζεται υπερβολές για να εντυπωσιάσει. Όταν ξέρεις να χειρίζεσαι τη φωνή σου (και τι φωνή!), όταν έχεις απόλυτη εμπιστοσύνη στις ικανότητές σου και παράλληλα μια αυθεντική “σύνδεση” με την jazz μουσική, το αποτέλεσμα δεν μπορεί να είναι διαφορετικό.

Ήταν, μάλλον, θέμα χρόνου, λοιπόν, να λάβει την πρώτη της υποψηφιότητα για Grammy, η οποία ήρθε με τον δεύτερο, εξαιρετικό δίσκο της “Journey in Black”, ο οποίος και την καθιέρωσε ως μια από τις πιο καινοτόμες φωνές αλλά και συνθέτριες της σύγχρονης τζαζ σκηνής.

Πάντα ευρηματική, η Christie παρέδωσε έναν δίσκο, αντάξιο της φωνής της, χωρίς όμως να χάνει τη φρεσκάδα της. «Ήθελα το Journey in Black – παρότι ο τίτλος έχει ως κεντρική λέξη το “μαύρο” – να ανοίξει τη συζήτηση γύρω από το πώς μοιάζει και τι σημαίνει το “μαύρο” για τους ανθρώπους. Πολύ συχνά ζω τη ζωή μου με τη συνείδηση ότι είμαι μια μαύρη γυναίκα και ότι αυτή είναι η εμπειρία μου ως μαύρη γυναίκα, κάτι που είναι απόλυτα αληθινό. Όμως μερικές φορές αυτό με εμποδίζει να βιώσω τα πράγματα περισσότερο από μια ανθρώπινη σκοπιά. Και νομίζω πως τα ανθρώπινα θέματα της αγάπης, της απώλειας, του πένθους, της χαράς, της φιλίας – όλοι μπορούμε να τα κατανοήσουμε. Μαύροι, λευκοί, καφέ, όποιοι κι αν είμαστε» είχε πει σε μία συνέντευξή της για το όραμά της, όταν δημιουργούσε τον δίσκο αυτό, που πραγματεύεται όλα αυτά τα όντως οικουμενικά συναισθήματα.

Ο δίσκος αποτελείται από εφτά υπέροχες πρωτότυπες συνθέσεις, αλλά και δύο πολύ δημιουργικές εκδοχές δύο αγαπημένων τραγουδιών, του Anyone Who Had a Heart, της επιτυχίας του 1963 που έγραψαν οι Burt Bacharach και Hal David για τη θρυλική πριγκίπισσα της pop-soul Dionne Warwick, καθώς και του Invitation, που έμεινε στην ιστορία μέσα από την ηχογράφηση του John Coltrane στο άλμπουμ του Standard Coltrane (1958).

Το “Journey in Black” περικλείει τελικά όλο το νόημα του “νέου κύματος” της jazz και για να καταλάβεις τι εννοώ, αρκεί να ακούσεις το εισαγωγικό κομμάτι “Ancestral Folk Song”.

Η Christie είχε πει ότι το τραγούδι αυτό γεννήθηκε, σε μια προσπάθειά της να αποτίσει φόρο τιμής στους δικούς της προγόνους – στις δύο γιαγιάδες της, συγκεκριμένα. Κατέληξε, όμως, τελικά σε ένα τραγούδι που τιμά όλους εκείνους τους “μουσικούς” προγόνους της, όλους εκείνους δηλαδή που άνοιξαν τον δρόμο για καλλιτέχνες όπως η ίδια. “Ήθελα ο κόσμος να καταλάβει ότι η τζαζ είναι η δική μας folk μουσική” είπε για τη σημασία της τζαζ μουσικής για την ιστορία των μαύρων Αμερικανών και νομίζω δεν θα μπορούσε να τιμήσει τη μουσική κληρονομιά της καλύτερα.

Κι όμως, αυτή ήταν μόνο η αρχή για την Christie Dashiell, η οποία ξεπέρασε κάθε όνειρό της, όταν με τον τρίτο δίσκο της, με τίτλο “We Insist! 2025” κατάφερε να προταθεί για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά για βραβείο Grammy Καλύτερου Jazz Vocal Άλμπουμ, στα φετινά βραβεία Grammy.

Ο δίσκος “γεννήθηκε” την περασμένη χρονιά, όταν η Christie δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από την κορυφαία ντράμερ, παραγωγό και συνθέτη Terri Lyne Carrington, που της μετέφερε την ιδέα της να αναβιώσει το ιστορικό album “We Insist- Freedom Now Suite” του 1960 των θρυλικών Max Roach, Abbey Lincoln και Oscar Brown Jr, δεδομένης της σημερινής πολιτικής κατάστασης που που πολύ θυμίζει την εποχή εκείνη. Φυσικά μιλάμε για ένα απαιτητικό εγχείρημα, αφού το “We Insist! Max Roach’s Freedom Now Suite” είχε λειτουργήσει πραγματικά ως “φάρος” κατά τη διάρκεια του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα των μαύρων Αμερικανών. Για την Christie Dashiell, η ιδέα και μόνο να “μπει στα παπούτσια” της Abbey Lincoln την τρόμαζε – αλλά και την ιντρίγκαρε.

Τελικά, οι δύο καλλιτέχνιδες επαναπροσέγγισαν το «Freedom Day (Part 1)», τον διαχρονικό ύμνο του Roach, με μία νέα ενορχήστρωση, που δίνει νέα πνοή στο κομμάτι, συνδυάζοντας τα χαρακτηριστικά ντραμς και τα ηλεκτρονικά στοιχεία της Carrington με τη γεμάτη ψυχή φωνή της Dashiell. Συνδυάζοντας την jazz με γκόσπελ, neo-soul, μουσική της δυτικο-αφρικανικής παράδοσης και φυσικά blues, παρέδωσαν ένα φρέσκο, δυναμικό κομμάτι, που τιμά το επαναστατικό πνεύμα του πρωτοτύπου, το – ακόμα επίκαιρο – μήνυμα κατά της μισαλλοδοξίας.

Έξι δεκαετίες αργότερα, οι στίχοι του «Freedom Day» εξακολουθούν να συγκινούν βαθιά, με την Dashiell να τραγουδά:

“Slave no longer, slave no longer, this is Freedom Day.
Freedom Day, it’s Freedom Day. Throw those shackle n’ chains away.
Everybody that I see says it’s really true, we’re free”

Μπορεί το “We Insist 2025!” να “έχασε” το πολυπόθητο Grammy από το επίσης εξαίσιο “Portrait” της Samara Joy, όμως αυτό δεν αναιρεί τη δυναμική της δουλειάς αυτής. Κι αυτό, γιατί είναι κάτι περισσότερο από ένα άλμπουμ – είναι ένα κάλεσμα σε δράση, ένας φόρος τιμής στην δύναμη και αντοχή των μαύρων Αμερικανών, αλλά και μια υπενθύμιση της διαχρονικής δύναμης της μουσικής να εμπνέει αλλαγή. Και το κυριότερο: Είναι μια απόδειξη ότι η jazz μουσική παραμένει διαχρονική, αλλά και σύγχρονη – μέσα από καλλιτέχνες που τιμούν την ιστορία της και τολμούν να την εμπλουτίσουν, να τη φέρουν στο σήμερα.

Αυτό, δηλαδή, που κάνει αδιάκοπα η Christie Dashiell, μια απόλυτα συνειδητοποιημένη, νέα ντίβα της jazz. Με την πλούσια, καθαρή, γεμάτη ψυχή φωνή της έρχεται στην Ευρώπη για την πρώτη της ευρωπαϊκή περιοδεία, η οποία την φέρνει στην Αθήνα για τέσσερις βραδιές στο Half Note Jazz Club, από την Παρασκευή 6 έως και τη Δευτέρα 9 Μαρτίου. Μαζί της ο κορυφαίος μπασίστας και συνεργάτης της από το Black Lives, Reggie Washington, ο εκπληκτικός πιανίστας Tony Tixier κι ο απαράμιλλος ντράμερ Arnaud Dolmen.