ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
03
ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Δεν ξέρω αν ευθύνεται ο καιρός, η κοινωνικοπολιτική κατάσταση ή το άγχος μου, αλλά τον τελευταίο καιρό έχω πολλές αϋπνίες. Δεν κοιμάμαι πριν τις 2:00 π.μ. και ξυπνάω κάποια στιγμή στις 5:00 με 6:00 το πρωί (ναι, καλά δεν με λες). Παρ’ όλα αυτά, οι χθεσινές μου αϋπνίες έπιασαν τόπο, γιατί – φυσικά, όταν δεν μπορείς να κοιμηθείς ανοίγεις το κινητό και ξεκινάς το scrolling – σήμερα τα ξημερώματα ήταν τα Grammys 2026.
Η ετήσια γιορτή της μουσικής, δηλαδή, που τα τελευταία χρόνια έχει κριθεί αρκετά για τις επιλογές της αλλά και την (μηδενική κυρίως) αξιοκρατία της σε αυτές. Η 68η διοργάνωση των βραβείων Grammys, όμως, είχε έναν τελείως διαφορετικό χαρακτήρα από όλες τις προηγούμενες. Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στο peak της σεζόν των βραβείων, με Golden Globes, Emmy’s, Critics Choice Awards και φυσικά τα Όσκαρ. Ταυτόχρονα, το κοινωνικοπολιτικό σκηνικό στην Αμερική θα το παρομοιάζαμε μάλλον με τεντωμένο σχοινί. Κι αν θέλαμε να αποφύγουμε τις υπεκφυγές, η φασιστική κυβέρνηση του Τραμπ έχει εξ ολοκλήρου υιοθετήσει ακραία μέτρα που συνοψίζονται στους όρους εκφοβισμός, λογοκρισία, δολοφονίες. Με πράκτορες της ICE (Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής των ΗΠΑ) να δολοφονούν αυτοβούλως Αμερικανούς πολίτες και να απαγάγουν μικρά παιδιά από τα σχολεία τους, οικογένειες από τα σπίτια τους και να τα μεταφέρουν σε άγνωστη τοποθεσία. Εν ολίγοις, η λάμψη της φετινής award season έρχεται σε σύγκρουση (περισσότερο από κάθε άλλη φορά) με την πραγματικότητα έξω από το κόκκινο χαλί και την εκάστοτε αίθουσα εκδηλώσεων.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Στα μεγαλύτερα μουσικά βραβεία, λοιπόν, και ενώ η πλειοψηφία των καλλιτεχνών που ήταν στην κούρσα για ένα χρυσό γραμμόφωνο δεν είναι λευκοί καλλιτέχνες της “άριας φυλής”, αλλά Μαύροι, Ασιάτες, Λατίνοι, μετανάστες, Αμερικανοί που δεν μοιάζουν με αυτό που η ICE θεωρεί αμερικανικό, ούτε (τουλάχιστον δημόσια) είναι υποστηρικτές του προέδρου των ΗΠΑ στην πλειοψηφία τους, θα ήταν αδύνατο μία τέτοια βραδιά να μην είναι συθέμελα πολιτική. Εκτός του ότι σχεδόν όλοι οι γνωστοί καλλιτέχνες εμφανίστηκαν στα βραβεία με τη στρογγυλή κονκάρδα που έγραφε ICE OUT – από το ζεύγος Bieber, τη Samara Joy, την Kehlani και τόσους ακόμα. Σχεδόν όλοι οι νικητές της βραδιάς ανέβηκαν στη σκηνή για να παραλάβουν το βραβείο τους και είπαν ένα από τα δύο: «ICE OUT» ή «F*CK ICE».
Η αγαπημένη μου Olivia Dean, που κέρδισε το βραβείο “Best New Artist”, ανέβηκε στη σκηνή και είπε: «Απλά θέλω να πω πως βρίσκομαι εδώ ως η εγγονή ενός μετανάστη. Είμαι ένα αποτέλεσμα γενναιότητας και πιστεύω πως αυτοί οι άνθρωποι αξίζουν να τιμώνται». Ο Bad Bunny, ενώ ετοιμάζεται για το Super Bowl, παρέλαβε χθες το βραβείο “Album of the Year” για το Debí Tirar Más Fotos – ένα εξ ολοκλήρου ισπανόφωνο άλμπουμ – και το πρώτο πράγμα που είπε όταν έφτασε στο μικρόφωνο ήταν: «Πριν ευχαριστήσω τον Θεό θα πω ICE OUT!» και αφιέρωσε το βραβείο σε «όποιον άνθρωπο αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πατρίδα του».
Μία ακόμα αγαπημένη μου καλλιτέχνιδα, η Kehlani, κερδίζοντας τα βραβεία “Best R&B Performance” και “Best R&B Song”, μίλησε για ακόμη μία φορά για το πόσο σημαντική είναι η συσπείρωση και η κοινότητα σε αυτούς τους καιρούς και μας άφησε λέγοντας «F*ck ICE». Ο πάντα εξαιρετικός Trevor Noah, παρουσιαστής των φετινών Grammys, είπε αρκετά πετυχημένα, αλλά το αγαπημένο μου ήταν όταν ανακοίνωσε, με μία περίσσια χαρά αλλά και προφανή ειρωνία, πως η Nicki Minaj δεν βρίσκεται στον χώρο: «Βρίσκεται ακόμα στον Λευκό Οίκο και συζητάει σημαντικά θέματα με τον Ντόναλντ Τραμπ», και όλοι γιόχαραν φωνάζοντας.
@mycatzeye I’m so happy to see many artist and people with influence speaking out against it, we need this we need to unite as a community more than ever #fyp #grammys
Ειπώθηκαν πολύ ωραίες λέξεις πάνω στη σκηνή των φετινών Grammys και σίγουρα μία σελίδα της ιστορίας γράφτηκε ήδη, γιατί η τέχνη δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την πολιτική, άρα δεν μπορεί να υπάρξει και χωρίς τον άνθρωπο, γιατί ο άνθρωπος δεν υφίσταται στο σήμερα χωρίς την πολιτική. Η Billie Eilish, όταν κέρδισε το βραβείο “Song of the Year”, ίσως για μένα να είπε τα πάντα με μία τρομερά απλή φράση: «No one is illegal on a stolen land» – κανείς δεν μπορεί να είναι παράνομος σε μία κλεμμένη γη. Γιατί ακριβώς αυτό είναι όλο το οικοδόμημα της Αμερικής, μία ήπειρος που κατοικούνταν από γηγενείς, οι οποίοι εκδιώχθηκαν από λευκούς μετανάστες που παράνομα εισέβαλαν στη γη τους.
Είμαστε όλοι μετανάστες· κάποιους από εμάς τούς έκαναν πρόσφυγες, χωρίς ποτέ να το θελήσουν οι ίδιοι. Η ανάγκη για διωγμό του οποιουδήποτε γηγενούς πληθυσμού από τον τόπο του και ταυτόχρονα η ανάγκη για επιβολή του επίκτητου πληθυσμού σε έναν τόπο που δεν του “ανήκει” είναι τουλάχιστον παράλογη. Μέσα σε όλα τα τραγούδια, τη μουσική, τα viral trends, τα υπέρλαμπρα φορέματα και τους stars, η δήλωση πως «είμαστε εδώ, δεν φεύγουμε, δεν σταματάμε να πολεμάμε για τις ζωές που με κόπο φτιάξαμε, με αγάπη και όχι με μίσος» είναι όλα όσα άφησαν πίσω τους τα Grammys 2026.
