Baby Reindeer: Ο Μάκης Παπαδημητρίου σκηνοθετεί την επιτυχία του Netflix στο Θέατρο Ιλίσια-Βολανάκης

Ο Μάκης Παπαδημητρίου σκηνοθετεί το Baby Reindeer (Μικρό Ταρανδάκι), ένα θρίλερ που αποκαλύπτει την κόλαση ενός άνδρα που πέφτει θύμα μιας stalker. O Διονύσης Πιφέας ερμηνεύει τον κεντρικό ήρωα, σε έναν απαιτητικό ρόλο-πρόκληση, που μας φέρνει αντιμέτωπους με καταστάσεις που κόβουν την ανάσα.

Το Baby Reindeer ξεκίνησε την πορεία του τον Αύγουστο του 2019 από το Fringe Festival του Εδιμβούργου, όταν ο Ρίτσαρντ Γκαντ ανέβηκε στη σκηνή με ένα αυτοβιογραφικό one-man show, που αφηγούταν την ασταμάτητη και τρομακτική καταδίωξή του από μία επίμονη stalker. Η ιστορία του ξεκίνησε το 2016, όταν ο Γκαντ, επίδοξος τότε κωμικός, δούλευε σε ένα μπαρ για τα προς το ζην.

Η φοβερή περιπέτειά του ξεκίνησε όταν μια μέρα αποφάσισε να κεράσει ένα τσάι σε μία πολύ θλιμμένη πελάτισσα, τη Μάρθα, η οποία και άρχισε να καταδιώκει και να παρενοχλεί τον ίδιο, αλλά και μέλη της οικογένειας και του περιβάλλοντός του. Στη διάρκεια των έξι ετών που μεσολάβησαν μέχρι να καταφέρει να δικαιωθεί ο Γκαντ στο δικαστήριο, έλαβε από τη Μάρθα 41.071 email, φωνητικά μηνύματα που έφταναν σε διάρκεια τις 350 ώρες, 744 tweets, 46 μηνύματα στο Facebook, 106 σελίδες επιστολών και περίεργα δώρα. Πολλά από τα παραπάνω χρησιμοποιήθηκαν αυτούσια στο έργο.

Η επιτυχία του θεατρικού μονολόγου ήταν τεράστια. Η παράσταση, αμέσως μετά το Εδιμβούργο μεταφέρθηκε στο West End του Λονδίνου και αργότερα στη Νέα Υόρκη, ενώ κατέκτησε πολυάριθμα και σημαντικά βραβεία (‘New Writing’ – Scotsman Fringe First Awards 2019, ‘Outstanding Performance’ – Stage Awards 2019, ‘Outstanding Achievement in Affiliate Theatre’ – Olivier Awards 2020, ‘Video Design’ – Off West End Awards 2020).

Σύντομα οδηγήθηκε στη μικρή οθόνη, και πάλι με πρωταγωνιστή τον ίδιο τον Γκαντ, όπου έγινε μια από τις πιο επιτυχημένες σειρές του Netflix, με 8 υποψηφιότητες στα βραβεία BAFTA 2025. Για το Baby Reindeer γράφτηκαν, μεταξύ άλλων: «Ένας μονόλογος για τη φύση της εμμονής, που σε ξεβολεύει και σε στοιχειώνει» (The Evening Standard), «Το Baby Reindeer εξαπολύει μια δοκιμασία μίσους και άλλων ωμών συναισθημάτων, που συνεχίζει να ενοχλεί πολύ μετά το τέλος του» (Fest), «Ένα αποπροσανατολιστικό, αγχώδες master class στην αγωνία» (Metro).