Η Μικρή μέσα στο Σκοτεινό Δάσος: Η παράσταση του Παντελή Δεντάκη από το Φεστιβάλ της Αβινιόν ξανά στην Αθήνα

Μετά από διαδρομή πέντε χρόνων και παραστάσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη, μετά την επιτυχημένη συμμετοχή της στο επίσημο πρόγραμμα του Festival d’Avignon της Γαλλίας και σε άλλα σημαντικά ευρωπαϊκά φεστιβάλ, και λίγο πριν από το τελευταίο ταξίδι της στο Carrefour International de Théâtre στο Quebec του Καναδά, η πολυμεσική παράσταση «Η Μικρή μέσα στο Σκοτεινό Δάσος» που γοήτευσε το κοινό και έλαβε εξαιρετικές κριτικές σε Ελλάδα και εξωτερικό, παρουσιάζεται από την ομάδα Black Forest και τον Πολιτιστικό οργανισμό ΛΥΚΟΦΩΣ,  για 5 μόνο παραστάσεις, στο Σύγχρονο Θέατρο, από τις 8 έως τις 13 Μαΐου.

Το συγκλονιστικό έργο του Philippe Minyana, μια ελεύθερη διασκευή του μύθου Πρόκνη και Τηρεύς από τις Μεταμορφώσεις του Οβίδιου, ιδωμένο μέσα από την καλλιτεχνική σύνθεση θεάτρου, μικρογλυπτικής, video art, κινηματογράφου και μουσικής, της ομάδας Black Forest, σε σκηνοθεσία Παντελή Δεντάκη.

Ο Βασιλιάς συνοδεύει την μικρή αδερφή της γυναίκας του από το βασίλειο του πατέρα της προς το παλάτι του. Στο δρόμο, κάνουν μία στάση, σε μια καλύβα μέσα στο Σκοτεινό δάσος. Εκεί, ο Βασιλιάς, βιάζει τη Μικρή και την εγκαταλείπει αβοήθητη, αφού πρώτα τής κόβει τη γλώσσα για να μην μιλήσει σε κανέναν για όσα αισχρά τής έκανε. Επιστρέφει στο παλάτι και, δήθεν συντετριμμένος, λέει στη γυναίκα του, τη Βασίλισσα, πως η Μικρή πνίγηκε εν μέσω θαλασσοταραχής. Δώδεκα μήνες μετά, κι ενώ η Βασίλισσα βρίσκεται ακόμη βουτηγμένη στο πένθος, μια γριά εμφανίζεται στο παλάτι και τής αποκαλύπτει τις αποτρόπαιες πράξεις του βασιλιά. Ξεδιπλώνει ένα μαντήλι κεντημένο από την αγαπημένη της αδελφή· τα κόκκινα νήματά του αφηγούνται το έγκλημα και δείχνουν το δρόμο για την καλύβα. Η Βασίλισσα τρέχει να βρει την αδερφή της και μαζί σχεδιάζουν την άγρια και αποτρόπαια εκδίκηση τους.

Η Μικρή μέσα στο Σκοτεινό Δάσος είναι μία καλλιτεχνική σύνθεση θεάτρου, μικρογλυπτικής, video art, κινηματογράφου και μουσικής. Στην παράσταση συντίθενται διαφορετικά αφηγηματικά μέσα, επιχειρώντας να δημιουργηθεί ένας φαντασιακός και εφιαλτικός μικρόκοσμος. Ο «ζωντανός κόσμος» των ηθοποιών συναντιέται με τον μυστηριακό κόσμο μικρών γλυπτών. Ο παρών θεατρικός χρόνος συνδιαλέγεται με τη video art. Ο φυσικός ήχος συνυπάρχει με τον ψηφιακό.

Στο κέντρο του σκηνικού χώρου – αποτελούμενο από δύο οθόνες που ζωντανεύουν τα σκηνικά περιβάλλοντα με την τέχνη της video art – οι δύο ηθοποιοί της παράστασης ξετυλίγουν τον μύθο με την βοήθεια μικρών γλυπτών, που αναπαριστούν τους ήρωες του έργου. Οι απόκοσμες μινιατούρες κινηματογραφούνται και προβάλλονται μεγεθυμένες σε μια τρίτη, μεγάλη οθόνη. Έτσι, από μικροσκοπικά, αδύναμα πλάσματα μέσα στα χέρια των ανθρώπων-θεών, μετατρέπονται σε τεράστια, τρομακτικά τέρατα. Το γεγονός ότι η ιστορία διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια μας άλλοτε σε  «μικρογραφία» και άλλοτε σε «μεγέθυνση» εντείνει τον τρόμο, τη βία και το τραγικό που εμπεριέχει.