Στην έκθεση για τα πεπραγμένα του 2023, ο Εθνικός Οργανισμός για την Καταπολέμηση του Ντόπινγκ (ΕΟΚΑΝ) αναφέρει ότι από το σύνολο των δειγμάτων (ούρων και αίματος) που συλλέχθηκαν από τους αθλητές διαφόρων αθλημάτων, το ποσοστό των αντικανονικών αναλυτικών ευρημάτων, αυτά που λέμε στη δημοσιογραφική γλώσσα «θετικά», ήταν 0,41%.
Το ποσοστό αυτό είναι σχετικά μικρό. Ιδιαίτερα αν συνυπολογίσουμε, για να έχουμε μία τάξη μεγεθών, ότι ο Διεθνής Οργανισμός για την Καταπολέμηση του Ντόπινγκ (WADA), στον δικό του απολογισμό για το 2021, είχε βρει 1560 αντικανονικά αναλυτικά δείγματα από τα συνολικά 241.430 συλλεχθέντα, δηλαδή ένα ποσοστό της τάξης του 0,65%.
Στην ίδια έκθεση του ΕΟΚΑΝ, αναφέρεται επίσης η αύξηση και εντατικοποίηση των ελέγχων σε αθλητές για πιθανή χρήση παράνομων ουσιών (ποσοστό αύξησης 240% για τα δείγματα ούρων και 121,7% για τα δείγματα αίματος). Φαίνεται ότι τα αθλήματα στα οποία γίνονται οι περισσότεροι έλεγχοι από τον ΕΟΚΑΝ είναι το ποδόσφαιρο, η κολύμβηση και ο στίβος.
Σε κάθε περίπτωση, παρότι τουλάχιστον στην εποχή μας και με βάση τα επίσημα στοιχεία (το πόσο η λίστα των απαγορευμένων ουσιών είναι αρκούντως επικαιροποιημένη είναι μία άλλη μεγάλη ιστορία), η πλειοψηφία των αθλητών και των πρωταθλητών δεν έχουν σχέση, η σκιά της αθέμιτης αυτής πρακτικής έχει πέσει βαριά πάνω από τον χώρο τoυ αθλητισμού. Προφανώς γιατί ο θόρυβος από ένα θετικό δείγμα είναι τεράστιος, ενώ τα πάμπολλα καθαρά δείγματα δεν απασχολούν πρακτικά κανέναν.
H σκιά αυτή, εκτός από την καχυποψία που γεννά εν συνόλω για τον αθλητισμό, επηρεάζει ποικιλοτρόπως και τους ίδιους τους αθλητές ως δρώντα υποκείμενα. Συχνά μπορεί να γίνονται θύματα της όλης συνθήκης. Η γραμμή μεταξύ επιτυχίας και αποτυχίας είναι πάρα πολύ λεπτή και ως εκ τούτου, ένας μη καθαρός αγώνας οδηγεί σε ένα αίσθημα απίστευτης αδικίας. Ακόμα και όταν κερδίζουν όμως, συχνά πέφτουν θύματα μίας άγονης και συχνά αστήρικτης καχυποψίας ως προς τις επιδόσεις τους.
Αυτό όμως δεν αφορά μόνο τους αγώνες και τις επιδόσεις τους. Η εντατικοποίηση του ελέγχου για το ντόπινγκ συνδέεται πια ενεργά με την ίδια την καθημερινότητα των αθλητών. Όχι πριν ή μετά από κάποιον αγώνα, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά καθόλη τη διάρκεια του χρόνου οι αθλητές πρέπει να είναι διαθέσιμοι σε καθημερινή βάση. Πόσο εύκολο είναι να βρίσκεσαι υπό ένα μόνιμο καθεστώς ελέγχου και μέχρι κατά πόσο αυτό είναι καταπάτηση βασικών δικαιωμάτων;
Διαβάστε περισσότερα στο reader.gr.
